Σάββατο, 4 Αυγούστου 2018

Τυφλός Ρομά σπουδάζει στο τμήμα Μουσικολογίας του Πανεπιστημίου «Μακεδονία»



Με τις «αδυναμίες» του αναμετρήθηκε ένας 30χρονος τυφλός Ρομά από την Πτολεμαΐδα και κατάφερε σήμερα να φοιτά στο τμήμα Μουσικολογίας του Πανεπιστημίου «Μακεδονία», ενώ παράλληλα, ολοκλήρωσε τις σπουδές του στα ΙΕΚ,  αποκτώντας την ειδικότητα του χειριστή τηλεφωνικού κέντρου.
Όνειρο ζωής για τον Γιώργο Γκουτζαμάνη, να ερμηνεύσει Λαϊκά  και παραδοσιακά τραγούδια, ενώ, το καλλιτεχνικό του αντικείμενο στο ΠΑΜΑΚ είναι η κιθάρα και το τουμπερλέκι

ΕΡΤ ΚΟΖΑΝΗΣ- ΣΥΝΤΑΞΗ: Μαίρη Κεσκιλίδου

Δευτέρα, 30 Ιουλίου 2018

ΤΟ "ΕΡΓΟΧΕΙΡΟ" ΤΩΝ 14 ΕΣΤΙΩΝ ΠΥΡΚΑΓΙΑΣ, Η ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ-ΠΕΡΙΦΡΑΞΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΜΑΣ ΧΩΡΟΥ ΚΑΙ Η ΑΥΤΑΠΑΤΗ ΤΗΣ ΑΝΑΘΕΣΗΣ ΤΗΣ ΘΕΣΜΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΔΑΣΩΝ



του Κώστα Νικολάου
1) "Εργόχειρο" είναι η εικόνα των 14 εστιών πυρκαγιάς στα Γεράνεια Όρη (Κινέτα): σε ευθείες γραμμές και δίπλα σε δρόμους. Είναι σωστό ότι τα μεσογειακά δάση ανανεώνονται με τις πυρκαγιές από μόνα τους ως μια φυσική διαδικασία. Αλλά η φύση δεν δουλεύει σε ευθείες γραμμές, ούτε οδηγεί αυτοκίνητο σε δρόμους.
2) Στην περιοχή της Ραφήνας, οι εσωτερικοί δρόμοι προς τη θάλασσα οδηγούν πάνω σε περιφράξεις, δηλαδή, σε φράκτες που είναι προϊόντα ιδιωτικοποίησης του κοινού μας χώρου της ακτής και της πρόσβασης στη θάλασσα (επίσης κοινό μας αγαθό). Η θάλασσα απέμεινε να ιδιωτικοποιηθεί και να πληρώνουμε εισιτήριο για να μπούμε (βάζω ιδέες στους νεοφιλελέδες).
Ο αποκαλούμενος δημόσιος χώρος δεν είναι ιδιοκτησία του κράτους. Είναι κοινός μας χώρος, τον έχουμε όλοι από κοινού και εξ αδιαιρέτου. Η ιδιωτικοποίησή του -εκτός των άλλων- είναι που οδηγεί ενίοτε και σε θανάτους.
3) Το Σύνταγμα και η νομοθεσία προστατεύουν με αυστηρότητα τα δάση και τις αναδασωτέες περιοχές μετά από πυρκαγιά. Πράγματι έτσι είναι.
Όμως το Σύνταγμα και τη νομοθεσία, χρειάζεται να τα διαβάζουμε ολόκληρα. Διότι εκεί θα βρούμε ότι υπάρχει μια "μικρή" λεπτομέρεια: όταν θεωρείται ότι υφίσταται θέμα "δημοσίου συμφέροντος" (ενίοτε αποκαλούμενο και "εθνικό συμφέρον"), τότε αυτό υπερισχύει των πάντων. Ποιος αποφασίζει για το τι είναι δημόσιο συμφέρον; Η εκάστοτε κυβερνητική πλειοψηφία.
Μερικά παραδείγματα:
- στο αρχέγονο δάσος στην περιοχή των Σκουριών Χαλκιδικής υπερισχύει το "δημόσιο συμφέρον" εξόρυξης χρυσού
- στο Εθνικό Πάρκο Βόρειας Πίνδου με 14 περιοχές του ευρωπαϊκού δικτύου Natura 2000 υπερισχύει το "δημόσιο συμφέρον" εξόρυξης υδρογονανθράκων
- κλπ κλπ κλπ.
Η ανάθεση της προστασίας των δασών (αλλά και όλων των κοινών μας αγαθών) αποκλειστικά σε μια θεσμική θωράκιση είναι πλέον προφανώς αυταπάτη.
Άλλωστε, ακόμα και το ίδιο το Σύνταγμα "μας κλείνει το μάτι" με το ακροτελεύτιο άρθρο του: "H τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο...."
Χωρίς μαζικά κοινωνικά κινήματα και δημιουργικές συμμετοχικές εναλλακτικές, προστασία των κοινών αγαθών δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο.

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας!!!

Από την πρώτη στιγμή των καταστροφικών γεγονότων στην Αττική και με σκοπό την αναζήτηση τρόπων υποστήριξης των πληγέντων, στήσαμε γέφυρες επικοινωνίας με ομάδες αλληλεγγύης που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή. Αξίζει να σημειωθεί πως το κίνημα αλληλεγγύης, ντόπιων και μεταναστών, από όλη τη χώρα (και όχι μόνο) ήταν τόσο μεγάλο που υπερκάλυψε γρήγορα τις ανάγκες.
Θεωρώντας πως οι αντίστοιχες κινήσεις θα πρέπει:
1. να λαμβάνουν υπόψη τις πραγματικές και μόνο ανάγκες,
2. να μη γίνονται απλά για να γίνουν (εντυπωσιασμούς),
3. να μην επιβαρύνουν τους ανθρώπους της πρώτης γραμμής, με ένα επιπλέον φόρτο της διαχείρισης μη αναγκαίας βοήθειας και
4. να μην επιβαρύνουν, τις ήδη γονατισμένες, τοπικές κοινωνίες.
Γι΄αυτούς τους λόγους δεν θα προβούμε στις αρχικές κινήσεις που είχαμε σκεφτεί (ομαδική αιμοδοσία, συγκέντρωση χρημάτων). Αντίθετα, κρατάμε το ποσό που είχαμε συμφωνήσει να διαθέσουμε ως κοινότητα, από τις πενιχρές οικονομικές μας δυνατότητες και παραμένουμε σε ετοιμότητα να αναλάβουμε δράση μόλις προκύψουν νέες ανάγκες.
Μέχρι τότε στηρίζουμε την αιμοδοσία που πραγματοποιεί ο Σύλλογος Εθελοντών Αιμοδοτών Κοζάνης που θα γίνει την Τετάρτη 01 Αυγούστου 2018 από 15:30-20:30 (προσέλευση έως 20:00), στα γραφεία του Συλλόγου - Παύλου Χαρίση 23 (2461040575).
Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας!!!


Τετάρτη, 25 Ιουλίου 2018

Και Είδα. | Σάββας Κοκκινίδης



Είδα τα φλουριά την άνοιξη. Είδα τα φλουριά στον οχετό.
Απόλαυσα την παρέα με τις σβηστές λαμπάδες,
και τον βλακάκο που σέρναν πλάι τους.
Απόλαυσα το κουμπαρλίκι της κόλασης.
Είδα, και είδα ξανά. Εκοίταξα. Μυρίστηκα. Έπαιξα με τα παιδιά. Συλλογίστηκα με τους νέους. Έπαιξα ύστερα με τα παιδιά.

Είδα, ξανακοίταξα. Αναρωτήθηκα αν ο χαμός μου έχει άγγελο.
Αν το μέτρημα των λεπτών έχει διαβάτη.
Αν σήμερα φοράς άσπρες κάλτσες.
Αν ευωδιάζεις όπως χθες ή αν ευωδιάζεις όπως αύριο.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.

Μερικές συμβουλές για την επόμενη ημέρα της καταστροφής

Η καταστροφή στην Αττική έχει τραγικές συνέπειες. Οι κάτοικοι και όσοι βρέθηκαν εκεί έζησαν μια συγκλονιστική, ανατριχιαστική εμπειρία, μια κατάσταση που δύσκολα μπορεί να περιγραφεί με λέξεις και που έχει εφιαλτικές διαστάσεις. Η κοινή γνώμη παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα. Θλίψη, πόνος οργή, τα συναισθήματα ξεχειλίζουν ακατέργαστα. Οι σωματικές και ψυχολογικές αντιδράσεις μας μπορεί να μας εκπλήξουν και να μας τρομάξουν, ακόμα και αν δεν βρεθήκαμε στο επίκεντρο της καταστροφής. Ήχοι, οσμές, εικόνες της τραγωδίας ενδέχεται να μας δημιουργήσουν άγχος και πανικό.
Μερικές συμβουλές για την επόμενη μέρα της καταστροφής από τον πυλώνα ψυχοκοινωνικής υποστήριξης της ΑΡΣΙΣ:
• Κλείσε την τηλεόραση αν σου είναι δυσάρεστη η εικόνα. Αν θέλεις να είσαι ενημερωμένος/η αναζήτησε τις ειδήσεις στο διαδίκτυο
• Στα social media μπορείς να πάρεις υποστήριξη και έμπνευση από φίλους. Αν και εκεί έρθεις σε επαφή με δυσάρεστες εικόνες, απέφυγε το σερφάρισμα. Άκου μουσική, διάβασε ένα βιβλίο, κάνε μια βόλτα
• Η σωματική επαφή είναι πολύ ανακουφιστική σε αυτές τις περιπτώσεις. Πάρε και δώσε πολλές αγκαλιές ή απλά καθίστε δίπλα σε κάποιον αγαπημένο χωρίς να μιλάς
• Αν θέλεις να κλάψεις, κάντο. Μην αποφεύγεις να εκφράσεις τα συναισθήματά σου, δώσε χώρο στον πόνο, τον θυμό και τον φόβο να εκφραστούν. Μίλα σε κάποιον που εμπιστεύεσαι
• Ο φόβος είναι κοινή εμπειρία και όχι ντροπή. Μίλα σε κάποιον ειδικό αν χρειαστεί και πάρε βοήθεια αν αντιμετωπίσεις κρίσεις πανικού
• «Πραγματικά δεν ξέρω πώς αισθάνεσαι, αλλά είμαι εδώ για εσένα. Αν με χρειαστείς, είμαι εδώ». Πείτε το σε κάποιον που βλέπετε ότι δυσκολεύεται και χρειάζεται υποστήριξη. Δώστε του/της χρόνο να το κάνει όταν είναι έτοιμος/η
• Μη ρωτάς τους παθόντες ξανά και ξανά τι έγινε. Μπορεί η αφήγηση να τους αναστατώνει. αν όμως θέλουν να μιλήσουν να τους ακούς χωρίς να κάνεις ερωτήσεις μέχρι να ηρεμήσουν
• Κάνε κάτι πρακτικό, δείξε αλληλεγγύη, δώσε αίμα, βοήθησε με τα μέσα που έχεις. Η κινητοποίηση και η ένταξη σε ομάδα μπορεί να σε βοηθήσει να αντιμετωπίσεις το τραυματικό γεγονός 
• Απόφυγε να εκθέσεις τα παιδιά σε εικόνες φρίκης. Μίλησέ τους απλά και κατανοητά για την καταστροφή, αλλά και για την αντιμετώπισή της και τις προσπάθειες επαγγελματιών και εθελοντών στο σημείο. Απάντησε στις ερωτήσεις και μην διστάσεις να πεις ότι δεν γνωρίζεις μια λεπτομέρεια. 
• Διατήρησε την κανονικότητα στη ρουτίνα των παιδιών και το αίσθημα της ασφάλειας που έχουν ανάγκη.


Τρίτη, 24 Ιουλίου 2018

Χρήσιμες συμβουλές για γονείς και όσους φροντίζουν παιδιά μετά τα καταστροφικά γεγονότα των πυρκαγιών


Αναδημοσιεύουμε το παρακάτω, όπως το συνέταξαν τα στελέχη της Μέριμνας.
Χρήσιμες συμβουλές για γονείς και όσους φροντίζουν παιδιά μετά τα καταστροφικά γεγονότα των πυρκαγιών:
• Περιορίστε την έκθεση των παιδιών στις εικόνες και αφηγήσεις που αφορούν το γεγονός μέσω της τηλεόρασης, του διαδικτύου, του ραδιοφώνου αλλά και των συζητήσεων που γίνονται στο σπίτι από τους ενήλικες.
• Προωθήστε τα νέα που θα δημιουργήσουν ασφάλεια: περιγράψτε τις προσπάθειες που γίνονται από την πολιτεία για τη φροντίδα των ανθρώπων στις περιοχές αυτές αλλά και για τις κινήσεις στήριξης και συμπαράστασης από φορείς, οργανισμούς και ιδιώτες.
• Δώστε χώρο σε δικές τους ερωτήσεις. Διατηρήστε την ανοικτή επικοινωνία μαζί τους, έτσι ώστε να γνωρίζετε τι κατανοούν από τα γεγονότα που συμβαίνουν, τι φοβούνται και τι χρειάζονται από εσάς στην παρούσα φάση.
• Αποφεύγετε τις λεπτομερείς περιγραφές των καταστροφών όταν τα παιδιά είναι παρόντα και μην τα κατακλύζετε με τυχόν δικά σας συναισθήματα φόβου, θυμού, αγωνίας.
• Απαντήστε μόνο σε αυτά που σας ρωτάνε.
• Διατηρήστε τη ρουτίνα και την καθημερινότητά σας που συμβάλλουν στη διατήρηση ενός αισθήματος ασφάλειας.


Για τη Μέριμνα,
Ε. Ράλλη & Ν. Τσελεπή
Συμβουλευτικό Κέντρο Στήριξης στο Πένθος
Αθήνα & Θεσσαλονίκη

Ομαδική αιμοδοσία για τους πληγέντες στις πυρκαγιές της Αττικής



Σκεφτόμαστε, όπως εξάλλου έχουμε πράξει και στο παρελθόν σε ανάλογες περιπτώσεις καταστροφών, ότι το λιγότερο που θα μπορούσαμε να κάνουμε για την τραγωδία στην Αττική, είναι να οργανώσουμε μια ομαδική αιμοδοσία και να προσπαθήσουμε να ενημερώσουμε όσο κόσμο περισσότερο γίνεται...
1ο βήμα: δηλώνουμε στο infokoz@arsis.gr την πρόθεση μας όσες/οι μπορούμε και θέλουμε να δώσουμε αίμα (για να έχουμε μια αρχική εικόνα πόσες/οι ήμαστε)...
2ο βήμα: επικοινωνούμε με το νοσοκομείο για την ημέρα και για τις υπόλοιπες λεπτομέρειες...
3ο βήμα: διαδίδουμε και προσπαθούμε να ενημερώσουμε όσες και όσους μπορούμε.

Συμμετέχουμε ενεργά, δεν μένουμε απλοί θεατές!!!


«Μια χούντα μας χρειάζεται»…



Η ιστορική άγνοια αποτελεί λίπασμα για την πολιτική αφασία. Ο φασισμός γίνεται «ελκυστικός» έτσι: Πατώντας πάντα στο έδαφος της αφασίας και της άγνοιας.

Το κράτος μας με τους θύλακες της αέναης και μηδέποτε συντελούμενης «αποχουντοποίησης», συμπεριλαμβανομένης μερίδας της «τέταρτης εξουσίας» που υπηρετεί τον βούρκο, έχει κάθε λόγο να καλλιεργεί την αφασία και την άγνοια, ώστε έτσι να κρατά πάντα ζεστό τον κόρφο που επωάζει τα «φίδια» του.

Πάνω σε αυτό το έδαφος, της καλλιεργούμενης άγνοιας και της αφασίας, της ιστορικής παραχάραξης και της μαζικού τύπου πολιτικής λοβοτομής, αναπτύσσονται  οι γνωστές θεωρίες για το «πόσο καλύτερα ήταν τα πράγματα επί χούντας»…

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.

Δευτέρα, 23 Ιουλίου 2018

Οι έφηβοι της Δομής Φιλοξενίας Ασυνόδευτων Ανηλίκων συμμετέχουν στην παράσταση NO FUTURE!



Μετά από πρόσκληση συνεργασίας του Δη.Πε.Θε. Κοζάνης και του σκηνοθέτη Παντελή Φλατσούση, οι έφηβοι της Δομής Φιλοξενίας Ασυνόδευτων Ανηλίκων της ΑΡΣΙΣ Κοζάνης, συμμετέχουν στην παράσταση NO FUTURE!.
Το NO FUTURE! είναι ένα project θεάτρου ντοκουμέντο από την ομάδα εφήβων του Δη.Πε.Θε. Κοζάνης που θα παρουσιαστεί την Παρασκευή 27 Ιουλίου, στις 21:15, στο υπαίθριο Δημοτικό Θέατρο Κοζάνης (σε περίπτωση κακοκαιρίας θα ανακοινωθεί κλειστός χώρος).
Στην παράσταση θέλησαν να πάρουν μέρος 9 έφηβοι της Δομής μας, όπου σε ολιγόλεπτα βίντεο αφηγούνται θραύσματα του προσωπικού τους ταξιδιού, για τη ζωή που άφησαν πίσω, τους φόβους τους, τα όνειρά τους για το μέλλον, για τον τόπο που θα ήθελαν να ζήσουν... Στην παράσταση συνομιλούν νοητά με Έλληνες εφήβους σε μια χώρα υπό καθεστώς κρίσης κι έτσι αντιπαραβάλλονται οι σκέψεις τους, οι συνθήκες ζωής τους, οι δυνατότητες και οι ευκαιρίες όλων για μια καλύτερη ζωή στο μέλλον.
Ευχαριστούμε, θερμά τον Παντελή Φλατσούση και τον Ανδρέα Κωστογλίδη που επισκέφτηκαν τη Δομή μας στην Αιανή και συνομίλησαν με τους εφήβους, δίνοντας τους την ευκαιρία να ακουστεί η φωνή τους και να επικοινωνηθούν τα δικά τους θέλω και ανάγκες.

Εκπαιδευτικό Σεμινάριο: “Youth work and young refugees (2-phase activity)”, Ελλάδα

Εκπαιδευτικό Σεμινάριο: “ Youth work and young refugees (2-phase activity)
1-8 Οκτωβρίου 2018 και
2-7 Φεβρουαρίου 2019, Ελλάδα

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΒΟΛΗ ΑΙΤΗΣΕΩΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ


Η Εθνική Μονάδα Συντονισμού Erasmus+ για τον τομέα Νεολαία σε συνεργασία με την Εθνική Υπηρεσία της Ιταλίας και το κέντρο πόρων SALTO Inclusion & Diversity ανακοινώνουν ότι 1-8 Οκτωβρίου 2018 και 2-7 Φεβρουαρίου 2019, θα πραγματοποιηθεί εκπαιδευτικό σεμινάριο δύο φάσεων στη Ελλάδα με τίτλο : “ Youth work and young refugees”.
Η Ιταλία και η Ελλάδα, μεταξύ άλλων ευρωπαϊκών χωρών, αντιμετωπίζουν την πρόκληση της παρέμβασης, της φιλοξενίας και της ένταξης των προσφύγων. Κατά συνέπεια, τα θεσμικά όργανα μαζί με την οργανωμένη και ανεξάρτητη κοινωνία των πολιτών ανταποκρίθηκαν με μια ποικιλία προσεγγίσεων, καθεμία από τις οποίες στόχευε στη διευκόλυνση των διαδικασιών ένταξης των προσφύγων.
Ως εκ τούτου, ο ρόλος της εργασίας για τους νέους και όσων δραστηριοποιούνται σε θέματα νεολαίας καθίσταται όλο και πιο σημαντικός ως βασικός παράγοντας για την παρέμβαση στην ένταξη και την ενσωμάτωση των νέων προσφύγων. Οι σχετικές πρακτικές ποικίλλουν από ανεξάρτητες και μη δομημένες μέχρι αυθόρμητες αντιδράσεις σε μεθοδολογικές και δομημένες προσεγγίσεις, με στόχο την διευκόλυνση γραφειοκρατικών διαδικασιών και διαδικασιών ένταξης.
Αυτή η δραστηριότητα δύο φάσεων στοχεύει να προσφέρει εργαλεία και να υποστηρίξει την ανάπτυξη ικανοτήτων όσων εργάζονται με τους νέους (youth workers) και κοινωνικών λειτουργών (εθελοντών και επαγγελματιών) που εργάζονται με νέους πρόσφυγες.
Το σεμινάριο αποτελείται από δύο δραστηριότητες και οι συμμετέχοντες θα ασχοληθούν με το ρόλο της εργασίας για τους νέους (youth work) και τις τρέχουσες πρακτικές για τη συνεργασία με νέους πρόσφυγες. Θα προσφέρει στους συμμετέχοντες μια ολιστική άποψη σχετικά με τις πραγματικότητες και τις πιθανές αντιδράσεις και θα συμβάλει στην ανάπτυξη ικανοτήτων των οργανώσεών τους.
Μια δραστηριότητα δύο φάσεων είναι μια ευκαιρία για μια πιο βιώσιμη διαδικασία μάθησης. Στην πρώτη δραστηριότητα, θα εξοικειωθείτε με νέα εργαλεία και θα αναπτύξετε τις ικανότητές σας. Ανάμεσα στις δύο συναντήσεις καλείστε να εφαρμόσετε στην καθημερινή σας εργασία αυτό που έχετε μάθει. Η δεύτερη δραστηριότητα θα φέρει κοντά τους ίδιους συμμετέχοντες να συλλογιστούν από κοινού την πρακτική τους και τι μπορεί να βελτιωθεί περαιτέρω. Θα αποτελέσει επίσης ευκαιρία για τη δημιουργία εταιρικών σχέσεων για μελλοντική συνεργασία.
Η πρώτη δραστηριότητα θα πραγματοποιηθεί από 1-8 Οκτωβρίου 2018 σε ένα από τα νησιά που έχουν υποδεχθεί πρόσφυγες.
Οι κύριοι στόχοι θα είναι:
– Δημιουργία κοινού εδάφους για βασικές έννοιες και πλαίσια που σχετίζονται με την εργασία με νέους πρόσφυγες (όπως ορολογία, ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες για τη νεολαία, διεθνές νομικό πλαίσιο).
– Η εξοικείωση και ο προβληματισμός σχετικά με τις πρακτικές της εργασίας για τη νεολαία σε αυτό το θέμα (μέσω επιτόπιων επισκέψεων).
– Η ανάπτυξη περαιτέρω ικανοτήτων (σε προσωπικό αλλά και σε επίπεδο οργανισμών) όσων εργάζονται για και με τους νέους πρόσφυγες (όπως πώς να αντιμετωπιστεί το τραύμα και η ψυχική υγεία, ο διαπολιτισμικός διάλογος, η αντιμετώπιση της ρητορικής μίσους, η δικτύωση και η διατομεακή συνεργασία κ.λπ.).
– Να υποστηριχθούν οι συμμετέχοντες ώστε να μεταφέρουν τη μάθησή τους στη δουλειά τους με τους νέους πρόσφυγες (μέσω της ανάπτυξης ενός προσωπικού σχεδίου).
– Να ξεκινήσει η δικτύωση και η συνεργασία μεταξύ των συμμετεχόντων.
Η δεύτερη δραστηριότητα, η οποία θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα στις 2-7 Φεβρουαρίου 2019, θα παρέχει το χώρο για αξιολόγηση και ανατροφοδότηση σχετικά με τα σχέδια που εφαρμόζουν οι συμμετέχοντες μεταξύ των δύο δραστηριοτήτων. Επιπλέον, θα υπάρξει η δυνατότητα περαιτέρω δικτύωσης και ανάπτυξης κοινών πρωτοβουλιών.
Το σεμινάριο απευθύνεται σε εθελοντές και επαγγελματίες youth workers και κοινωνικούς λειτουργούς που συμμετέχουν ενεργά στη δημιουργία λύσεων για την ένταξη των νέων προσφύγων και σε όσους συμμετέχουν σε οργανώσεις νεολαίας, οργανώσεις τοπικής κοινότητας, φορείς παροχής υπηρεσιών νεολαίας, ανθρωπιστικές οργανώσεις κ.α. Επίσης, οι συμμετέχοντες θα πρέπει να είναι διαθέσιμοι και για τις δύο δραστηριότητες.
Η γλώσσα εργασίας θα είναι τα αγγλικά.
Τα έξοδα διαμονής και διατροφής θα καλυφθούν στο 100% από την Εθνική Μονάδα Συντονισμού του Erasmus+ της Ελλάδας, ενώ η μετακίνηση θα καλυφθεί σε ποσοστό 95%.
Αναλυτικές πληροφορίες για το σεμινάριο, τη μεθοδολογία και την αίτηση συμμετοχής μπορείτε να βρείτε στον παρακάτω σύνδεσμο: https://www.salto-youth.net/tools/european-training-calendar/training/youth-work-and-young-refugees-long-term-tc.7482/
Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να υποβάλλουν την αίτησή τους μέχρι 9 Αυγούστου 2018.
Για οποιαδήποτε επιπλέον πληροφορία μπορείτε να επικοινωνήσετε στο τηλ. 2131314450, Βάγια Παππά. Ηλεκτρονική Διεύθυνση: tcaseminars@inedivim.gr

Τρίτη, 17 Ιουλίου 2018

Πρώτες φωτό από το No Future!



Σκηνοθετεί ο Παντελής Φλατσούσης.
Πώς σκέφτομαι τον εαυτό μου στο μέλλον;  Πώς ονειρεύομαι το μέλλον μου; Μέσα σε τι κόσμο; Πώς ονειρεύομαι την κοινωνία στην οποία θα ζήσω, θα πραγματοποιήσω τα όνειρά μου; Τι δυνατότητες μου δίνει αυτή η κοινωνία; Τι μπορώ να κάνω για να την αλλάξω; Και πού, σε ποιόν τόπο, θα ζω; Στην Κοζάνη; Στην Αθήνα; Στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό;

Η Ομάδα Εφήβων και Νέων του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Κοζάνης μετά την παρουσίαση της μουσικής παράστασης «Και άλλαξε το δέρμα της η γη», σε σκηνοθεσία Ελένης Ευθυμίου, στην Εναλλακτική Σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής (Ιούλιος 2017) και το Θεατροδρόμιο της Κοζάνης (Σεπτέμβριος 2017), επιλέγει φέτος να παρουσιάσει το θεατρικό ντοκιμαντέρ NO FUTURE! σε σκηνοθεσία Παντελή Φλατσούση. Βασικός της στόχος είναι να συνεχίσει και φέτος την δυναμική πορεία της τόσο εντός όσο και εκτός Κοζάνης, εντασσόμενη στο δυναμικό και εξωστρεφές πρόγραμμα του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Κοζάνης και του καλλιτεχνικού του συμβούλου Λευτέρη Γιοβανίδη.

Το NO FUTURE! είναι ένα project θεάτρου ντοκουμέντο. Μέσα από κείμενα-συνεντεύξεις των ίδιων των εφήβων, αλλά και ενηλίκων, διερευνά τα όνειρα, τις δυνατότητες και τις επιθυμίες των σημερινών εφήβων της Κοζάνης. Οι ίδιοι οι έφηβοι παρουσιάζουν τον κόσμο που θα ήθελαν, αυτά που φοβούνται, το μέλλον που επιθυμούν, τον εαυτό τους όπως είναι και όπως τον ονειρεύονται.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.

Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2018

Ένας Μήνας στη Βιέννη


Καθώς γράφω αυτό το κείμενο έχει ήδη συμπληρωθεί ένας μήνας που βρίσκομαι στη Βιέννη. Είναι δύσκολο να χωρέσω όλες τις εντυπώσεις μου σε μόλις μία ή μιάμιση σελίδα, αλλά θα προσπαθήσω. Για πάμε λοιπόν!
Έχω ερωτευτεί τη Βιέννη, ξεκάθαρα. Κάθε γωνιά, κάθε κτήριο, ακόμα και οι διαδρομές με το τρένο είναι μία τέλεια φωτογραφία – μπορείτε να φανταστείτε ότι θα έχω βγάλει πάρα μα πάρα πολλές… Η πόλη φυσικά έχει τόσα πολλά μέρη να επισκεφτείς κι εγώ έχω πάρει σβάρνα τα μουσεία. Είδα διάσημους πίνακες από κοντά, όπως «Το Φιλί» του Gustav Klimt και τον αγαπημένο μου «Ιουδίθ Ι». Δυο όμως ήταν οι στιγμές που ξεχώρισα μέχρι τώρα: H ετήσια καλοκαιρινή συναυλία της Φιλαρμονικής Ορχήστρας της Βιέννης στο παλάτι του Schönbrunn. Μία ανεπανάληπτη, εξαίσια στιγμή οπού εκπλήρωσα ένα παιδικό μου όνειρο. Ο κόσμος εδώ λατρεύει την κλασσική μουσική, η μισή Βιέννη ήταν εκεί! Και φυσικά η πρώτη βόλτα που πήγα εντελώς μόνη, χωρίς βοήθεια στον καθεδρικό του Άγιου Στεφάνου, καθώς η Βιέννη είναι μία από τις πιο προσβάσιμες πόλεις για Α.μεΑ. στην Ευρώπη.
Και εδώ φτάνω στην ουσία του άρθρου. Εδώ πέρα το να βλέπεις ανθρώπους με αναπηρία να κυκλοφορούν στο δρόμο είναι απολύτως φυσιολογικό και χωρίς κανένα εμπόδιο. Τα πεζοδρόμια είναι ίσια. Οι οδηγοί και γενικότερα οι άνθρωποι εδώ πέρα σέβονται και τηρούν τους κανόνες – αφού στην αρχή το έβρισκαν παράξενο που έτρεχα να περάσω το δρόμο (που να ήξεραν… χαχαχαχα), γιατί εδώ οι οδηγοί σταματάνε και περιμένουν μέχρι να περάσεις. Βλέπω ανθρώπους με αμαξίδια να κυκλοφορούν άνετα, να κάνουν τη βόλτα τους. Βέβαια υπάρχουν και βοηθοί που τους εξυπηρετούν σε ότι χρειαστούν. Η αλήθεια είναι ότι βλέποντας όλα αυτά στενοχωριέμαι και θυμώνω ακόμη περισσότερο για την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας όσον αφορά τα άτομα με αναπηρία.
Όσο για το πρόγραμμα μου: Στη Grenzenlos με καλοδέχτηκαν κι όλες αυτές τις μέρες έμαθα πολλά πράγματα για την αναπηρία και για το πόσα άλλα πράγματα μπορούμε να κάνουμε για την ένταξη και την αποδοχή των ανθρώπων με αναπηρία. Εδώ δεν είμαι «ξεχωρίζω» λόγω της αναπηρίας μου, ούτε κάνω κάτι «απίστευτο»… Είμαι απλά η Μαρία, μία εθελόντρια από την Ελλάδα. Εδώ σου δίνουν φωνή, σε ρωτάνε «Πως μπορούμε να βελτιώσουμε την καθημερινότητα σου? Ποια είναι η γνώμη σου? Τι μπορούμε να κάνουμε για τα άτομα με αναπηρία?». Αναγνωρίζουν ότι δεν όλα είναι ιδανικά, ξέρουν ότι υπάρχουν πολλά ακόμα να γίνουν και πάντα προσπαθούν να πάνε ένα βήμα παραπέρα. Εξάλλου, αυτός είναι και ο στόχος του προγράμματος στο οποίο συμμετέχω: Να δείξουμε ότι μπορούμε και εμείς να ταξιδέψουμε, να γίνουμε εθελοντές, να προσφέρουμε και να βοηθήσουμε. Ότι μπορούμε να είμαστε ισότιμα μέλη και ενεργοί πολίτες, και να συμβάλλουμε έμπρακτα στην βελτίωση των κοινωνιών που ζούμε.
Κι εδώ θέλω να ευχαριστήσω τη Grenzenlos και τους Citizens In Action για αυτή τη μοναδική ευκαιρία.
Συνεχίζω λοιπόν. Καινούργια χώρα, καινούργιες συνήθειες, καινούργια κουλτούρα, Αλλά άμα έχεις όρεξη και θέληση προσαρμόζεσαι αρκετά γρήγορα. Η συμβουλή που έχω να δώσω: Μη δίνετε σημασία σε όσα στερεότυπα ή φήμες υπάρχουν για κάθε χώρα. Είναι ηλίθιο! Ζήστε το πρώτα και μετά σχηματίστε άποψη. Οι άνθρωποι εδώ είναι φιλικοί, οργανωμένοι και έτοιμοι να σε εξυπηρετήσουν και να λύσουν οποιαδήποτε απορία. Και μία έξτρα πληροφορία: H Βιέννη έχει μεγάλο πληθυσμό χορτοφάγων, οπότε τα τρώω τα φρούτα και τα λαχανικά μου κι εγώ. Το σημαντικότερο όμως είναι πως όλες αυτές τις μέρες γνώρισα πολλούς καταπληκτικούς ανθρώπους με ή χωρίς αναπηρία από διάφορες χώρες και οργανώσεις. Έτσι έμαθα ότι παρά τις διαφορές μας δεν υπάρχει κάτι που να μας χωρίζει. 
Κατά τα άλλα περπατάω πολύ εδώ και μου αρέσει! Θα το επαναλάβω: H Βιέννη είναι σαν ένας πίνακας ζωγραφικής. Μπορεί καμία φορά να επιστρέφω στο σπίτι κουρασμένη, αλλά στο τέλος η ομορφιά αυτής της πόλης σε κάνει να πιστεύεις πως όλα είναι δυνατά. Ακόμη και ένα κορίτσι από την Κοζάνη να βρεθεί για μία βραδιά στο παλάτι των Αυτοκρατόρων…

Σουηδία: Σε ισχύ ο νόμος που αναγνωρίζει ως βιασμό το σεξ χωρίς συναίνεση



Σεξ μόνο με ρητή συναίνεση

Ηδη οκτώ χώρες, με τελευταία τη Σουηδία, ψήφισαν νόμους που ορίζουν ότι συνεύρεση χωρίς σαφή συγκατάθεση, ακόμη κι αν δεν περιλαμβάνει βία, θεωρείται βιασμός
Επιμέλεια: Ιρέν Κόντου

Η Σουηδία έγινε την περασμένη εβδομάδα η όγδοη ευρωπαϊκή χώρα που εισήγαγε νόμο ο οποίος ορίζει ότι το σεξ χωρίς σαφή συγκατάθεση αποτελεί βιασμό, ακόμα και αν δεν περιλαμβάνει βία ή απειλές. Ο σουηδικός νόμος, που θα τεθεί σε εφαρμογή την 1η Ιουλίου, ορίζει ότι οι παρτενέρ πρέπει να έχουν συναινέσει σαφώς στην πράξη, λεκτικά ή σωματικά, και όχι απλώς να μην έχουν πει «όχι».
Οι ευρωπαϊκές χώρες που έχουν ήδη υιοθετήσει νόμους ότι το μη συναινετικό σεξ αποτελεί βιασμό είναι η Βρετανία, η Ιρλανδία, η Γερμανία, το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο, η Κύπρος και η Ισλανδία. Στη Νορβηγία τον περασμένο μήνα πρόταση νόμου καταψηφίστηκε για λίγες ψήφους, αλλά οι ακτιβιστές δηλώνουν ότι θα συνεχίσουν την προσπάθεια για αλλαγή. Εντατικές εκστρατείες πραγματοποιούνται στη Δανία και στη Φινλανδία. Σχετικούς νόμους έχουν υιοθετήσει ορισμένες αμερικανικές Πολιτείες (π.χ. Καλιφόρνια) και η Ινδία (το 2013, μετά τις διαδηλώσεις που ξέσπασαν λόγω του θανάτου φοιτήτριας στη διάρκεια ομαδικού βιασμού της σε λεωφορείο το 2012).
Ειδικοί και ακτιβιστές θεωρούν ότι και άλλες χώρες θα ακολουθήσουν σύντομα. Το βέβαιο είναι ότι το κίνημα #MeToo αλλά και πολυπροβεβλημένες υποθέσεις αθώωσης βιαστών στα δικαστήρια έχουν ανοίξει μια δημόσια συζήτηση περί του τι συνιστά βιασμό και έχουν εισαγάγει μια δυναμική για να μπουν τα πράγματα στη θέση τους σε μια γκρίζα ζώνη που, επειδή άπτεται της γενετήσιας πράξης, συχνά δεν συζητείται ανοιχτά ή άνετα.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.

Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2018

Δελτίο Τύπου (μετά την εικονική δίκη του εκπαιδευτικού συστήματος: Κατηγορίες και υπεράσπιση, με γνώμονα τις ανάγκες και τα δικαιώματα των εφήβων)



          Ένοχο για: α) παραβίαση της ελευθερίας σκέψης, έκφρασης των απόψεων και της προσωπικότητας των μαθητών / μαθητριών, β) περιορισμό του ελεύθερου χρόνου και της ψυχαγωγίας, γ) διακρίσεις σε βάρος των μαθητών με διαφορετική καταγωγή, θρησκεία ή απόδοση στα μαθήματα και δ) ανοχή σε φαινόμενα βίας και εκφοβισμού, κρίθηκε το εκπαιδευτικό σύστημα από το έκτακτο δικαστήριο Κοζάνης.
            Τα μέλη του δικαστηρίου, όπως και οι δικηγόροι, η υπουργός παιδείας, οι μάρτυρες υπεράσπισης και κατηγορίας και οι δημοσιογράφοι που κάλυψαν τη δίκη ήταν μαθητές και μαθήτριες από γυμνάσια και λύκεια της Κοζάνης, της Σιάτιστας και του Βελβενδού που δημιούργησαν και υποδύθηκαν αυτούς τους ρόλους. Η (εικονική) δίκη διεξήχθη την 1η Ιουλίου 2018 στο πλαίσιο του 7ου αντιρατσιστικού φεστιβάλ Κοζάνης.

Πέμπτη, 5 Ιουλίου 2018

Ένα μεγάλο ευχαριστώ από το 7ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Κοζάνης


Πόσα πράγματα χωράνε σε τρεις ημέρες;
8 δράσεις για παιδιά
18 εμψυχωτές-εκπαιδευτές
50 συμμετέχουσες/ντες σε χορευτικές-αθλητικές δραστηριότητες
4 δημιουργικά-βιωματικά εργαστήρια
70 συμμετέχουσες/ντες σε εργαστήρια
5 ταινίες-ντοκιμαντέρ
11 ομιλητές στις ανοιχτές συζητήσεις
6 μπάντες
41 μουσικοί
3 dj
5 εικαστικές εκθέσεις
20 συμμετέχοντες φορείς και ομάδες
11 υποστηρικτικοί σύλλογοι
28 τοπικές επιχειρήσεις χορηγοί του φεστιβάλ
24 χορηγοί επικοινωνίας (και σχεδόν το σύνολο των τοπικών ΜΜΕ)
7 ενημερωτικά σταντ
19 δελτία τύπου
Τίποτα, όμως από όλα αυτά δεν θα είχε συμβεί χωρίς την υποστήριξη των εθελοντών του φεστιβάλ, των εφήβων από τα σχολεία της πόλης, του κόσμου της Κοζάνης που ήρθε μαζικά και συμμετείχε στις δράσεις και φυσικά πολλών τοπικών επιχειρήσεων που όπως κάθε χρόνο, στηρίζουν το φεστιβάλ.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ στους φορείς που στήριξαν οικονομικά το φεστιβάλ και συγκεκριμένα στους:
Σύλλογος Δημοτικών Υπαλλήλων Νομού Κοζάνης
Σύλλογος Υπαλλήλων Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας
Σωματείο Εργαζομένων ΔΕΥΑ Κοζάνης
Σύλλογος ΑμεΑ ΠΕ Κοζάνης
ΕΛΜΕ Κοζάνης
Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Κοζάνης
Πολιτιστικός Σύλλογος Κοζάνης «Παύλος Μελάς»
Μικρασιατικός Σύλλογος Π.Ε. Κοζάνης
Πολιτιστικός Σύλλογος Κοζάνης «Μακεδνοί»
Vespa Club Kozani

Κυριακή, 1 Ιουλίου 2018

Το πρόγραμμα της τελευταίας ημέρας του 7ου Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ Κοζάνης


Ολοκληρώνεται σήμερα, σήμερα το 7ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Κοζάνης με τη θεματική: «Προς την εκπαίδευση της ελευθερίας».
Το πρόγραμμα της ημέρας ξεκινάει στις 17:00 όπου μέχρι τις 19:00 στο πλαίσιο του Παιδικού Φεστιβάλ θα έχουμε τη χαρά να δούμε τις χορευτικές ικανότητες στη Hip-Hop και στο μοντέρνο χορό των παιδιών της Έκφρασης-Χοροχώρος, ενώ στη συνέχεια θα γνωρίσουμε από κοντά το Κινητό Σχολείο και θα παίξουμε παιχνίδια στο δρόμο.
Οι δράσεις για τα παιδιά ολοκληρώνονται με κάτι πραγματικά εντυπωσιακό όπως είναι το κοινωνικό τσίρκο που θα μας παρουσιάσει το Μονόκυκλο (να σημειώσουμε πως η δράση αυτή δεν είναι μόνο για παιδιά, αλλά για εκπαιδευτικούς, κοινωνικούς επιστήμονες, εμψυχωτές, γονείς κ.α.).
Την ίδια ώρα (17:00-19:00) οι έφηβοι θα έχουν την ευκαιρία με την υποστήριξη του Γιώργου Μόσχου, νομικού, εμψυχωτή, πρώην Συνηγόρου του Παιδιού, να «δικάσουν» το εκπαιδευτικό μας σύστημα με γνώμονα τις ανάγκες και τα δικαιώματα τους.
Στις προβολές ταινιών και ντοκιμαντέρ (19:00-20:00) και σε συνεργασία με την ΕΛΜΕ Κοζάνης, θα προβληθεί το El Sistema-Σώζοντας ζωές, το οποίο θα προλογίσει εξ αποστάσεως ο σκηνοθέτης Γιώργος Αυγερόπουλος.
Στις ανοιχτές συζητήσεις της 3ης ημέρας (20:00-21:00) θα έχουμε την ευκαιρία να συνομιλήσουμε με τους ανθρώπους που έχουν εμπνευστεί και λειτουργούν τον Κήπο των Παιδιών, στην Έδεσσα, αλλά και με τους εμψυχωτές του Κινητού Σχολείου και του Μονόκυκλου (κοινωνικό τσίρκο), οι οποίοι θα μας αναλύσουν την εκπαιδευτική χρησιμότητα-αναγκαιότητα των παρεμβάσεων τους. Την κουβέντα θα συντονίσει ο Γιώργος Μόσχος, ο οποίος θα μας μεταφέρει τις πολύτιμες εμπειρίες του στην πολυετή του δουλειά με νέους.
Στο τέλος της ημέρας, στο stage ανεβαίνουν, από τη Θεσσαλονίκη, για να κλείσουν δυνατά σε ροκ ρυθμούς, το Φεστιβάλ οι Ψύλλοι στ’ Άχυρα και οι OverPower Band.  
Ακολουθεί χαλαρό παρτάκι με τον Asteris Kontos (dj set).

Η είσοδος στις δράσεις του Φεστιβάλ είναι ελεύθερη.
Δείτε ολόκληρο το πρόγραμμα του Φεστιβάλ εδώ:

Σάββατο, 30 Ιουνίου 2018

Το πρόγραμμα της 2ης ημέρας του 7ου Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ Κοζάνης


Η θεματική της 2ης ημέρας του 7ου Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ Κοζάνης είναι: «Γεωστρατηγικά-Ιμπεριαλιστικά Παιχνίδια σε εμπόλεμη ζώνη».
Το πρόγραμμα της ημέρας ξεκινάει στις 17:00 όπου μέχρι τις 19:00 στο πλαίσιο του Παιδικού Φεστιβάλ θα έχουμε τη χαρά να δούμε σε δράση την ομάδα ζούμπα και χορού της Ηλιαχτίδας, Σύλλογος Γονέων Κηδεμόνων και Φίλων ΑμεΑ Δυτικής Μακεδονίας, ενώ στη συνέχεια τα παιδιά θα έχουν την τύχη να πάρουν μέρος στο δημιουργικό εργαστήριο #Ενωμένοι_ενάντια_στο_ρατσισμό με εμψυχώτριες τις εκπαιδευτικούς Ευγενία Νιάκα και Χαρά Καλλιανίδου.
Την ίδια ώρα (17:00-19:00) η Ειρήνη Λαρδούτσου, θα συντονίσει το εργαστήριο Δημιουργικής Γραφής: Η ανακωχή των λέξεων στη συνάντησή τους με την ιστορία του Σύρου ζωγράφου Merwan Ahme.
Στις προβολές ταινιών και ντοκιμαντέρ (19:00-20:00) θα είναι μαζί μας ο σκηνοθέτης Morteza Jafari, ο οποίος θα προλογίσει και θα παρουσιάσει την ταινία Isis Bride.
Την ίδια ώρα (19:00-20:00) θα έχουμε τη χαρά να γνωρίσουμε την ομάδα του Αριστοτέλη Γκουλιάφα, μέσα από ένα μάθημα Παραδοσιακής Χάθα (Hatha) Γιόγκα.
Στις ανοιχτές συζητήσεις της 2ης ημέρας (20:00-21:00) θα έχουμε την ευκαιρία να συνομιλήσουμε με τον Πάνο Κουργιώτη, Δρ. Πολιτικών Επιστημών Α.Π.Θ.-Αραβολόγο για την κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο και Μέση Ανατολή, με τον Κώστα Νικολάου, Διδάσκων Παιδαγωγικής Σχολής Α.Π.Θ. θα προσπαθήσουμε να λύσουμε το «γόρδιο» δεσμό του Μακεδονικού, ενώ με τον Τούρκο δημοσιογράφο και συγγραφέα Ragip Duran θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε τη σύγκρουση μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας.
Στο τέλος της ημέρας, στο stage του Φεστιβάλ έρχονται η ομάδα κρουστών Karanos, από την Έδεσσα, με ρυθμούς samba-reggae, ενώ από την Ξάνθη καταφθάνουν με απειλητικές διαθέσεις οι The Coconaut Rockers, οι οποίοι θα μας ξεσηκώσουν με τις balkanogypsy, ethnovaganza, fusion μουσικές τους.  
Ακολουθεί χαλαρό παρτάκι με τον Vasilis M.
Η είσοδος στις δράσεις του Φεστιβάλ είναι ελεύθερη.
Δείτε ολόκληρο το πρόγραμμα του Φεστιβάλ εδώ:

Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2018

Το πρόγραμμα της 1ης ημέρας του 7ου Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ Κοζάνης

Η θεματική της 1ης ημέρας του 7ου Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ Κοζάνης είναι: «Προτάσεις για μια αντισεξιστική κοινωνία».
Το πρόγραμμα της ημέρας ξεκινάει στις 17:00 όπου μέχρι τις 19:00 στο πλαίσιο του Παιδικού Φεστιβάλ το γυμναστήριο Διάπλαση Plus θα παρουσιάσει το δρώμενο: Όλοι μαζί στο ρυθμό-κόντρα στο ρατσισμό, ενώ η Διδώ, Παιδί και Πολυχώρος θα ταξιδέψει τα παιδιά, με το αλεξίπτωτο της, στις 5 ηπείρους.
Την ίδια ώρα (17:00-19:00) ο Ξενώνας Φιλοξενίας Γυναικών Κοζάνης, θα υλοποιήσει το εργαστήριο: Τι κάνουν τρεις ξανθιές πάνω σε ένα… Επ! …Πόσο αθώο είναι το σεξιστικό χιούμορ;
Στις προβολές ταινιών και ντοκιμαντέρ (19:00-20:00) θα είναι μαζί μας ο σκηνοθέτης Μάνος Παπαδάκης, ο οποίος μαζί με την ομάδα του θα προλογίσουν και θα παρουσιάσουν το ντοκιμαντέρ Το Παγόβουνο. Λίγο πριν θα προβληθεί η συνέντευξη στο Μωβ της Ισραηλινής ακτιβίστριας Σαχάρ Βαρντί, μαζί με πλάνα του Μωβ από τη διαδήλωση στα σύνορα με τη Γάζα στις 31/03/2018, που διοργάνωσε η «Συμμαχία Γυναικών για την Ειρήνη» και η συνέντευξη του Παλαιστίνιου ακτιβιστή Μπασέμ Ταμίμι, πατέρα της φυλακισμένης 17χρονης ακτιβίστριας Αχέντ Ταμίμι.
Την ίδια ώρα (19:00-20:00) ο Αριστοτέλης Σαββίδης, Sensei Shidokan Karate θα πραγματοποιήσει ένα εργαστήριο γυναικείας αυτοάμυνας με θεωρητικό, αλλά και πρακτικό μέρος.
Στις ανοιχτές συζητήσεις της ημέρας (20:00-21:00) θα έχουμε την ευκαιρία να συνομιλήσουμε με τη Φιλίππα Διαμάντη, κοινωνιολόγος-εκπαιδευτικό, ακτιβίστρια σε ζητήματα φύλου και σεξουαλικότητας, η οποία θα μας αναλύσει δικαστικές υποθέσεις αυτοάμυνας στην Ελλάδα, με την Δήμητρα Κογκίδου, καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης και Πρόεδρο της Επιτροπής Φύλου και Ισότητας στο Α.Π.Θ., η οποία θα μας εξηγήσει ότι τα παιχνίδια δεν είναι για αγόρια ή κορίτσια, αλλά για παιδιά και τέλος με την Κική Σταματογιάννη, μέλος της Κίνησης Απελάστε το Ρατσισμό, η οποία θα παρουσιάσει παραδείγματα καθημερινού σεξισμού.
Στο τέλος της ημέρας, στο stage του Φεστιβάλ ανεβαίνουν από τη Θεσσαλονίκη οι  Lostre Community σε ήχους Reggae-Ska και οι SKGs Dub Alliance σε ήχους Reggae-Dub.  
Ακολουθεί χαλαρό παρτάκι με τον Mr Psy.
Η είσοδος στις δράσεις του Φεστιβάλ είναι ελεύθερη.
Δείτε ολόκληρο το πρόγραμμα του Φεστιβάλ εδώ:

Πέμπτη, 28 Ιουνίου 2018

Κοινωνικό Τσίρκο και Κινητό Σχολείο την 3η ημέρα του 7ου Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ Κοζάνης



Την Κυριακή 01 Ιουλίου, στο πλαίσιο της θεματικής «Προς την εκπαίδευση της ελευθερίας» φιλοξενούνται στο 7ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Κοζάνης, δυο εντυπωσιακές δράσεις, όχι μόνο για παιδιά, αλλά και κυρίως για εκπαιδευτικούς, εμψυχωτές, κοινωνικούς επιστήμονες και γονείς. Ελάτε μετά στις 18:00, στην αυλή του Βαλταδώρειου Γυμνασίου να γνωρίσετε από κοντά το Κοινωνικό Τσίρκο, μέσα από το Μονόκυκλο και το Κινητό Σχολείο.
Το Κοινωνικό Τσίρκο χρησιμοποιεί την παιδαγωγική και τις αξίες του τσίρκο ως εργαλείο δουλειάς με ευπαθείς κοινωνικές ομάδες. Είναι ένα χρήσιμο εργαλείο κοινωνικής ένταξης και δημιουργικής απασχόλησης, μιας που μέσα από την αυτοσυγκέντρωση, την ομαδικότητα, την επιμονή και υπομονή που καλλιεργούνται, η ενασχόληση με τις τέχνες του τσίρκο μπορεί να απελευθερώσει και να ισορροπήσει το μυαλό και το σώμα. Η συγκεκριμένη εθελοντική δομή, έχει ασχοληθεί σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο με κοινωνικές ομάδες όπως: πρόσφυγες και μετανάστες, Ρομά, άτομα με ειδικές ανάγκες ή με ψυχιατρικά προβλήματα,  παραβατικούς νέους, ενήλικες φυλακισμένους, παιδιά του δρόμου κ.α.
Το Κινητό Σχολείο δημιουργήθηκε για τις ανάγκες των παιδιών που ζουν και εργάζονται στο δρόμο και δεν έχουν πρόσβαση στο σχολικό περιβάλλον. Αποτελεί ένα πρωτοποριακό εργαλείο για τη δουλειά στο δρόμο (street work) που βασικό στόχο έχει την ανάπτυξη της αυτοεκτίμησης των παιδιών.
Πρόκειται για ένα μετακινούμενο με τα χέρια όχημα, ένα κουτί με συρόμενους μαυροπίνακες που στηρίζεται σε ρόδες και επάνω του εφαρμόζονται τα εκπαιδευτικά και ψυχαγωγικά πάνελ. Διαθέτει εκατοντάδες εκπαιδευτικά παιχνίδια/πάνελ (πάνω από τριακόσια), τα οποία  καθιστούν δυνατή για τους εργαζόμενους στο δρόμο  την οργάνωση των εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων.
«Εάν ένα παιδί δεν μπορεί να έρθει στο σχολείο, θα φέρουμε το σχολείο στο παιδί».

Η είσοδος είναι ελεύθερη για όλες τις δράσεις του Φεστιβάλ.

7ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Κοζάνης

Η Dizi κάνει graffiti στη Νέα Υόρκη



Πέντε Ελληνίδες street artist βρέθηκαν στο BronxArtSpace της Νέας Υόρκης στα πλαίσια της έκθεσης In board daylight: women street artists from Greece  όπου κλήθηκαν να παρουσιάσουν την δουλειά τους, να δημιουργήσουν graffiti murals, να συμμετέχουν σε workshops και να βάλουν την ξεχωριστή «πινελιά» τους στους δρόμους της Αμερικής.
Οι καλλιτέχνιδες που διακρίνονται τόσο για την ποιότητα του έργου τους, όσο και για την δυναμική στάση τους στην ελευθερία της έκφρασης φιλοξενήθηκαν στο Νότιο Μπρόνξ, μια περιοχή που συνδέεται ιστορικά με την τέχνη του δρόμου από τα τέλη της δεκαετίας του 70, με στόχο να εκθέσουν το ελληνικό γκράφιτι στο αμερικάνικο κοινό και να προβάλουν εντονότερα το γυναικείο φύλο σε ένα πεδίο τέχνης που είναι βαθιά ανδροκρατούμενο. Οι επιμελήτριες της έκθεσης Βασιλική Βαγιένου και Blanka Amezkua επέλεξαν στοχευμένα τις συγκεκριμένες street artists ώστε να δράσουν εικαστικά και αυτόνομα στον δημόσιο χώρο, η κάθεμια μέσα από διαφορετική αφετηρία επιρροών, εμπειριών, τεχνοτροπίας και θεματολογίας.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.