«Ένα κουρασμένο τίποτα»

Tης Κατερίνας Παπαστεργίου

Σταρένια επιδερμίδα, πράσινα ολοστρόγγυλα μάτια και μια πλεξούδα που έφτανε μέχρι την μέση. Πλησίασε με φωνή χαμηλή και βραχνή αλλά ηχούσε τόσο ιδιαίτερη και παιδική όσο φαινόταν. Ακούμπησε στο τραπέζι του παραλιακού μαγαζιού τα κουρασμένα κατακόκκινα τριαντάφυλλά της. “Θα πάρετε λουλούδια; Έχω και χαρτομάντιλα, αναπτήρες…..Πάρτε κάτι”. Επέμενε, επιζητούσε την προσοχή με τόσο σθένος να της ρίξεις ένα βλέμμα, να της απαντήσεις έστω και αν ήξερε πως δεν θα της έδινες ούτε ένα κέρμα. Δεν το θεώρησε χάσιμο χρόνου, ότι δεν θα αγοράζαμε το κατάλαβε από την πρώτη στιγμή. Ήταν από τις λίγες περιπτώσεις αν όχι η μοναδική που ήθελε λίγη κουβέντα, να ακούσει χωρίς να πει λέξη λες και είχε ξεχάσει τον τρόπο που μιλούν οι άνθρωποι. Έδειχνε να διασκεδάζει αυτά που άκουγε λες και της άρεσε η προφορά των λέξεων.

ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΓΙΑ ΑΝΗΛΙΚΟΥΣ ΡΟΜΑ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ

"Παιδιά από τον Δενδροπόταμο να πάνε στην Αμερική; Πρώτη φορά συμβαίνει κάτι τέτοιο!": με τη φράση αυτή, ο Θοδωρής, μόλις "δέκα και μισό χρονών", όπως συστήνεται, περιγράφει τον ενθουσιασμό του για το γεγονός ότι μια ομάδα παιδιών Ρομά από τη Θεσσαλονίκη θα έχει την ευκαιρία να ταξιδέψει στο Σεντ Λούις των ΗΠΑ τον Απρίλιο και, μάλιστα, για να συμμετάσχει στο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Ρομποτικής, που θα πραγματοποιηθεί εκεί.

Χριστούγεννα στον οικισμό Ρομά της Πτολεμαΐδας

Ο Άη Βασίλης κατάφερε να φτάσει και σε ένα μέρος περιφρονημένο από τον υπόλοιπο κόσμο, περιφρονημένο από την πολιτεία, σε ένα μέρος που καλύτερα είναι να μη ξέρουμε ότι υπάρχει, σε ένα μέρος που ακόμη και αυτή η έννοια της ζωής έχει πολύ μικρότερη σημασία...για δικαιώματα ούτε καν λόγος...και όμως σ΄αυτό το μέρος ζουν άνθρωποι, σ΄αυτό το μέρος ζουν παιδιά...και ας αφήσουμε όλοι εμείς οι "πολιτισμένοι άνθρωποι" τις δικαιολογίες όπως αυτοί οι άνθρωποι θέλουν να ζουν έτσι...
45 παιδιά πήραν από μια μεγάλη σακούλα παιχνιδιών, έπαιξαν με τον Άη Βασίλη και πέρασαν κάποιες όμορφες στιγμές...
και αν ο Άη Βασίλης κατάφερε να φτάσει...το ίδιο πρέπει να κάνει και η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ!!!

Ισχυρός προνοιακός μηχανισμός, όχι αστυνομικά μέτρα

Συνέντευξη του Γιώργου Μόσχου, Βοηθού Συνήγορου του Πολίτη για τα Δικαιώματα του Παιδιού στον Στρατή Μπουρνάζο

Θα θέλαμε, καταρχάς, ένα σχόλιό σας για τη στάση όσων ενεπλάκησαν στην υπόθεση της τετράχρονης Μαρίας (ΜΜΕ, Χαμόγελο του Παιδιού, κρατικές υπηρεσίες).

Δυστυχώς, για μια ακόμη φορά, μια υπόθεση που επικεντρωνόταν στην προσωπική ιστορία ενός παιδιού υπήρξε αφορμή για εκτενή τηλεοπτικά προγράμματα και ρεπορτάζ, που ωστόσο δεν αρκέστηκαν στην ενημέρωση του κοινού και την αντικειμενική αναζήτηση των παραγόντων που συνέθεταν το ιστορικό της υπόθεσης, αλλά έδωσαν χώρο σε ποικίλες εικασίες, στερεοτυπικές προσεγγίσεις σε βάρος μιας πληθυσμιακής ομάδας (του τύπου «οι τσιγγάνοι κλέβουν παιδιά») και καλλιέργεια τρομολαγνικών και ρατσιστικών αντιλήψεων.

Τσιγγάνες μιλούν για την εκπαίδευση των παιδιών τους

Πόσο δύσκολο είναι να βρεθεί ένα "μοντέλο" που θα δουλέψει αποτελεσματικά στην περίπτωση της εκπαίδευσης των παιδιών Ρομά; Η Αννούλα Μάγκα και η Κατερίνα Μπεμπέ λένε ότι υπάρχουν λύσεις. Η διαπίστωση ότι οι ιδέες των άμεσα ενδιαφερομένων είναι σε εντυπωσιακό βαθμό εναρμονισμένες με τις λύσεις που προτείνει η παγκόσμια βιβλιογραφία αποτέλεσε την αφορμή για το βιβλίο "Να σου πω εγώ πώς θα μάθουν γράμματα - Τσιγγάνες μιλούν για την εκπαίδευση των παιδιών τους".

Για την αξιοπρέπεια των Ρομά στην Ευρώπη

Ποιος μπορεί να αγνοεί ακόμη τις ρατσιστικές διακρίσεις εις βάρος των Ρομά σε όλη την Ευρώπη; Η λίστα των όσων υποφέρουν, όπως μια ολέθρια λιτανεία, είναι συνεχώς αυξανόμενη και μπορεί να οδηγήσει σε απόγνωση.
Στη Ρουμανία, ολόκληρες κοινωνίες εξωθούνται σε προσχεδιασμένες περιοχές, περιφραγμένες από τοίχους, τάφρους με νερό και ηλεκτροφόρα καλώδια.