Δευτέρα, 21 Μαΐου 2018

“Σε ξέρω από παλιά, φασιστάκο…”



Γράφει ο Γιάννης Τσεχελίδης

Σε θυμάμαι το 1922 ν΄ αποκαλείς “τουρκόσπορους” τους πρόσφυγες της Μικρασίας , του Πόντου , της Θράκης , της Καππαδοκίας.
Σε θυμάμαι την περίοδο της Κατοχής να χαίρεσαι, όταν οι ναζί εξολόθρευαν τον Εβραίο γείτονά σου και την οικογένεια του. Βλέπεις, ήταν ευκαιρία να βάλεις στο χέρι το μαγαζάκι του.
Σε θυμάμαι και λίγο αργότερα, τότε που κυνηγούσες τη γυναίκα και τα παιδιά του αντάρτη συγχωριανού σου , για ν’ αρπάξεις τ΄ αμπέλι  ή το λιοχώραφο του.
Σε θυμάμαι να φουσκώνεις σα γάλος, την περίοδο της Χούντας ,δίπλα στον ενωμοτάρχη, στις επετείους της “επαναστάσεως”.
Έπειτα σε θυμάμαι να τρέχεις σε βουλευτικά γραφεία , πότε μπλε , πότε πράσινου χρώματος,  να φιλάς κατουρημένες ποδιές, για να κάνεις τη “δουλειά” σου.
Τώρα, σε βλέπω να ξιφουλκείς πάλι εναντίον ανθρώπων που εγκατέλειψαν την πατρίδα τους, για να σωθούν απ΄ τη φωτιά του πολέμου.
Ουρλιάζεις , βρίζεις , απειλείς και λες , λες και τι δε λες… Κοιτάς το ντορό και δε βλέπεις το λύκο που στέκεται δίπλα σου, έτοιμος να σε κατασπαράξει. Φοβάσαι μην τυχόν και γίνεις μουσουλμάνος. Πόσο γελοίο επιχείρημα !

Το θέμα είναι να βρεθεί τρόπος να γίνεις Άνθρωπος!

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου