H ομάδα μας τιμά την Aϊτή, τη χώρα του ποδοσφαιριστή μας Σέλσο, που πρώτη αναγνώρισε την Ελληνική Επανάσταση του 1821

Η πρώτη χώρα παγκοσμίως που αναγνώρισε και χαιρέτησε επίσημα, με επιστολή του προέδρου της, στις 15/01/1822, ήταν η μακρινή Αϊτή.

Καθώς έχουμε τη χαρά να μετέχει στις τάξεις μας ο ποδοσφαιριστής μας Σέλσο, θέλουμε κι εμείς να τιμήσουμε ιδιαίτερα, τη συγκινητική αυτή κίνηση.

Η Αϊτή, στις μακρινές θάλασσες της Καραϊβικής, ήταν μια μικρή φτωχή χώρα με δικά της τεράστια προβλήματα, αφού δεν είχε ακόμα αποτινάξει πλήρως το ζυγό των Γάλλων αποικιοκρατών.

Ο Αδαμάντιος Κοραής, ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του Νεοελληνικού διαφωτισμού, έστειλε επιστολή -όπως και σε άλλους ηγέτες- στον πρόεδρο της Αϊτής Ζαν Πιερ Μπουαγιέ ,ζητώντας συνδρομή στον αγώνα της χώρας μας.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.

«Νόμος είναι το ίδιο το παιδί και όχι η διευκόλυνση του κακοποιητή»: Κινητοποίηση ενάντια στο νομοσχέδιο υποχρεωτικής συνεπιμέλειας

Εκατοντάδες άτομα συγκεντρώθηκαν στο κέντρο της Αθήνας ενάντια στο νομοσχέδιο για την υποχρεωτική συνεπιμέλεια, φωνάζοντας συνθήματα: «Νόμος είναι το ίδιο το παιδί και όχι η διευκόλυνση του κακοποιητή» και «ούτε δούλα ούτε και κυρά όχι συνεπιμέλεια υποχρεωτικά». Το πλήθος έκανε πορεία σε λωρίδα επί της Βασιλίσσης Σοφίας αντιδρώντας στο νομοσχέδιο της κυβέρνησης. Όπως υποστηρίζουν, «οι προτεινόμενες διατάξεις του σχεδίου νόμου, γνωστές εδώ και μήνες από τις δημόσιες παρεμβάσεις του λόμπι κάποιων διαζευγμένων πατεράδων, εμπνευστών και -κατά τις δηλώσεις των ίδιων- συντακτών του νομοσχεδίου, γυρίζουν τις ζωές των παιδιών και τα ρολόγια στο οικογενειακό δίκαιο σαράντα χρόνια πίσω». 

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.

Εβδομάδα Κοινωνικής Αλληλέγγυας Οικονομίας

Τα 11 Κέντρα Στήριξης Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας (Κ.ΑΛ.Ο) οργανώνουν και σας προσκαλούν στην διαδικτυακή “Εβδομάδα Κοινωνικής Αλληλέγγυας Οικονομίας” από τις 29 Μαρτίου έως 3 Απριλίου 2021.

Έξι μέρες με επικοινωνία, εργαστήρια και παρουσιάσεις όπου πρωταγωνιστικό ρόλο θα παίξουν οι άνθρωποι των εγχειρημάτων Κ.ΑΛ.Ο. από όλη τη χώρα.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.

Πανελλαδική δράση διαμαρτυρίας κατά της υποχρεωτικής συνεπιμέλειας παιδιών

Πανελλαδική δράση διαμαρτυρίας με συγκεντρώσεις και παρεμβάσεις σε μεγάλες πόλεις της χώρας διοργάνωσε σήμερα η πρωτοβουλία "Όχι στην Υποχρεωτική Συνεπιμέλεια", θέλοντας να κλιμακώσει τον αγώνα της ενάντια στο νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης για την υποχρεωτική συνεπιμέλεια των παιδιών.

Στις 14.00 ήταν το κάλεσμα, στην πλατεία Συντάγματος, στις 11.30 στον Λευκό Πύργο στη Θεσσαλονίκη, στις 11.00 στην πλατεία Γεωργίου στην Πάτρα και στις 12.00 στην πλατεία Αγοράς στα Χανιά. «Δεν θα γυρίσουμε τα ρολόγια μας 40 χρόνια πίσω. Δεν θα επιτρέψουμε την ψήφιση αυτού του νομοσχεδίου», είναι το μήνυμα της πρωτοβουλίας που έχει κεντρικό σύνθημα «λέμε αμετάκλητα όχι στο νομοσχέδιο Τσιάρα και στην υποχρεωτική συνεπιμέλεια».

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.

Σπουδαία απόφαση στη Ν. Ζηλανδία: Άδεια πένθους για ζευγάρια που έχουν αποβάλει

Υπερψηφίστηκε στη Νέα Ζηλανδία, νομοσχέδιο που παραχωρεί άδεια σε γυναίκες που απέβαλαν ή το μωρό τους δεν επέζησε μετά τη γέννηση.

Το κοινοβούλιο της Νέας Ζηλανδίας, σε ομόφωνη ψηφοφορία την Τετάρτη, υπερψήφισε νομοσχέδιο που θα επιτρέπει στις μητέρες και τους συντρόφους τους να έχουν άδεια πένθους, τριών ημερών, σε περίπτωση αποβολής ή θανάτου του εμβρύου τους.

«Η θλίψη που έρχεται μετά από μια αποβολή δεν είναι ασθένεια, είναι μια απώλεια», δήλωσε η βουλευτής Ginny Andersen, που έφερε προς ψήφιση το νομοσχέδιο. «Αυτή η απώλεια απαιτεί χρόνο – χρόνο για να ανακάμψεις σωματικά και χρόνο για να ανακάμψεις ψυχικά. Χρόνο για να ανακάμψεις με τον σύντροφό σου», προσέθεσε. 

Πηγή: www.rosa.gr

Σώπα, μη μιλάς // Αζίζ Νεσίν

Σώπα μη μιλάς…

Σώπα, μη μιλάς, είναι ντροπή
κόψ’ τη φωνή σου
σώπασε επιτέλους
κι αν ο λόγος είναι αργυρός
η σιωπή είναι χρυσός.

Τα πρώτα λόγια που άκουσα από παιδί
έκλαιγα, γέλαγα, έπαιζα, μου λέγανε:
“σώπα”.

Στο σχολείο μού κρύψαν την αλήθεια τη μισή,
μου λέγανε: ”εσένα τι σε νοιάζει; Σώπα!”

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.

Γράμμα ενός παιδιού από το Καρά Τεπέ

Και θα με λέγαν Ιόλη και Γωγώ και Σταυρούλα
Και θα πήγαινα σχολείο κανονικά χωρίς να παλεύω ανάμεσα σε Χ και ψ και ο και r και f και z.
Και θα είχα μαμά και θα είχα μπαμπά.
Και σε κάποιο σύμπαν παράλληλο θα με προστάτευαν οι ενήλικοι και δε θα χρειαζόταν να κάνω το σώμα μου ασπίδα.
Και δε θα χρειαζόταν να κάνω το σώμα μου δοχείο για άνδρες πολλαπλούς πάρα τη θέλησή μου.
Και δε θα μου έκοβαν με νυστέρι την ηδονή.
Μπορεί να μου άρεσε να πίνω γάλα και να μη γυρεύω χουρμάδες.
Κι’ έτσι δε θα χρειαζόταν να απολογούμαι για την προτίμησή μου στο πρωινό.
Μπορεί να μη φοβόμουν το θεό ούτε και το σκοτάδι.

Κι ‘αντί για κραυγές πριν κοιμηθώ να άκουγα ένα νανούρισμα από εκείνα που δεν ξέρω καν πως πάνε.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.