Δευτέρα 30 Δεκεμβρίου 2019

2019: διεύρυνση των ανισοτήτων, ενώ οι πλούσιοι παριστάνουν τους "ευαίσθητους". Του Γιάννου Νικολάου



Στην Ελλάδα, στη δεκαετία που πέρασε, τη δεκαετία της κρίσης: Το πλουσιότερο 1% των Ελλήνων αύξησε τα ήδη μεγάλα εισοδήματά του κατά 5,9%. Το φτωχότερο 40% των Ελλήνων έχασε το 43,8% του εισοδήματός του. Το ποσοστό των Ελλήνων που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας εκτινάχθηκε από το 20% που ήταν προ κρίσης στο 45% σήμερα. 

Δύο εκθέσεις-reports που δημοσιεύτηκαν στις αρχές Δεκέμβρη του 2019 επιβεβαιώνουν αυτό που η εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα βιώνουν όλο και πιο έντονα: τη χειροτέρευση του βιοτικού τους επιπέδου και την αύξηση των ανισοτήτων, η οποία έγινε ακόμη εντονότερη την τελευταία δεκαετία κατά της διάρκεια της οικονομικής κρίσης. 

Πρόκειται για την ετήσια έκθεση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) για την «Ανθρώπινη Ανάπτυξη για το 2019» και την έκθεση για το 2020 του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (WEF) σχετικά με τις «Ανισότητες μεταξύ των φύλων».

ΟΗΕ: κάτι δε λειτουργεί σωστά…


Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.

Το δώρο του θανάτου



Η παθολογική κατανάλωση έχει γίνει κάτι το τόσο φυσιολογικό, που πλέον οριακά μπορούμε να το παρατηρήσουμε.

Δεν υπάρχει τίποτα που να χρειάζονται, τίποτα που να μην έχουν ήδη, τίποτα που να μην θέλουν. Έτσι τους αγοράζεις μια βασίλισσα που χαιρετάει και φορτίζεται με ηλιακή ενέργεια, ένα βουρτσάκι για τον αφαλό, μια επάργυρη βάση παγωτού, ένα “ξεκαρδιστικό” φουσκωτό μπαστούνι “πι”, πλαστικά σύνεργα ζαχαροπλαστικής καθώς και ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι που ονομάζεται “Terry, η πλαστική χελώνα που ορκίζεται”. Και κατά κάποιο τρόπο το βρίσκω κάπως σημαντικό – έναν παγκόσμιο χάρτη τοίχου με μορφή σαν το “ξυστό”.

Όλα αυτά ίσως φαίνονται διασκεδαστικά για την πρώτη μέρα των Χριστουγέννων, ανόητα τη δεύτερη, ντροπιαστικά την τρίτη. Μέχρι τη δωδέκατη βρίσκονται ήδη στην χωματερή. Για τριάντα δευτερόλεπτα αμφίβολης ψυχαγωγίας ή ενός ηδονικού ερεθίσματος που δεν διαρκεί περισσότερο απ’ όσο κάνει η νικοτίνη να κυκλοφορήσει στο σώμα, επιτρέπουμε τη χρήση υλικών, οι επιπτώσεις των οποίων μπορεί να υπάρχουν και να μεταδίδονται για πολλές γενιές.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.

Από την Αθήνα μέχρι τη Χιλή, φεμινισμοί ταράζουνε ολόκληρη τη Γη

Της Ειρήνης Αγαθοπούλου - Η ενσωμάτωση του όρου γυναικοκτονία στη νομοθεσία και στον τρόπο εκφοράς και παρουσίασης στον δημόσιο λόγο εγκλημάτων λόγω φύλου είναι, στην ουσία, ζήτημα βαθιά πολιτικό, γιατί υποδηλώνει και στιγματίζει την έμφυλη διάκριση σε βάρος των γυναικών, αποτυπώνει την σεξιστική κουλτούρα και δομή των κοινωνιών, θέτει το ζήτημα και το δικαίωμα της ελευθερίας και της αυτοδιάθεσης των σωμάτων, στιγματίζοντας την πατριαρχική αντίληψη περί ανδρικού - ιδιοκτησιακού καθεστώτος στα σώματα των γυναικών

Ξεκινώντας από την Χιλή, το τραγούδι «Un violador en tu camino» -ένας βιαστής στον δρόμο σου- γίνεται ο παγκόσμιος ύμνος των γυναικών, φεμινιστριών, θηλυκοτήτων. Πρωτοπαρουσιάστηκε στους δρόμους της Χιλής από τη Διαθεματική Γυναικεία Κολεκτίβα Las Tesis, ως κραυγή διαμαρτυρίας στη συστηματικά εντεινόμενη ακραία βία κατά των γυναικών, από αστυνομικούς, από πατέρες, συζύγους, αδελφούς, από άνδρες «της διπλανής πόρτας».

Έγινε μια μορφή αντίστασης ενάντια στο κράτος και στην πατριαρχία, στο σύστημα που πριμοδοτεί την ανδρική υπεροχή και νομιμοποιεί τη βία κατά των γυναικών. Εξαπλώθηκε στο Βερολίνο, στη Βαρκελώνη, στη Νέα Υόρκη, στο Ναϊρόμπι, στον Καναδά, στο Βανκούβερ, στο Παρίσι και στην Κωνσταντινούπολη, στην Κύπρο, στο Ηράκλειο, στη Θεσσαλονίκη, στα Τίρανα και στην Αθήνα. Πραγματοποιείται με πολύ δυναμισμό από γυναίκες και θηλυκότητες κάθε ηλικίας και τείνει να καταστεί ο νέος παγκόσμιος ύμνος του φεμινιστικού κινήματος.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.

Φόνοι γυναικών στην Κρήτη – Οι γυναικοκτονίες που συντάραξαν το νησί το 2019



Με αφορμή το τραγικό τέλος της 33χρονης Αδαμαντίας, η εφημεριδα Νέα Κρήτη θυμάται εγκλήματα έμφυλης βίας που σόκαραν το νησί

Κατερίνα, Σουζάν, Κλειώ και Αδαμαντία. Αυτά είναι τα ονόματα τεσσάρων γυναικών, τεσσάρων συνανθρώπων μας, οι οποίες έπεσαν νεκρές, σε διάφορες περιοχές της Κρήτης, μέσα στο 2019, από… ανδρικό χέρι.

Με αφορμή το προ ημερών τραγικό τέλος της 33χρονης Αδαμαντίας, η οποία δολοφονήθηκε από τον σύζυγό της με καραμπίνα, στη Νέα Αλικαρνασσό, η “Νέα Κρήτη” πιάνει το νήμα των εν λόγω υποθέσεων – και όχι μόνο – που είχαν ως θύματα γυναίκες και θύτες άνδρες. Σ’ αυτές περιλαμβάνεται, μεταξύ άλλων, και η υπόθεση της Τόνιας Ζόεβα, η οποία – σύμφωνα με την πρόσφατη απόφαση του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Χανίων – δολοφονήθηκε από τον φίλο της, παρά το ότι το πτώμα της δεν εντοπίστηκε ποτέ…

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.

"...γιατί είσαι ΑΝΤΡΑΣ"



Μουστάκας... Χριστούγεννα 2019, άπειρα παιχνίδια, εκατοντάδες παιδιά. Και γονείς. Πολλοί γονείς.
Σε ένα διάδρομο γεμάτο barbie ψάχνω να βρω το δώρο του Αη Βασίλη για τις κόρες μου. Τη barbie γιατρό ζήτησε η μεγάλη, τη barbie κτηνίατρο η μικρή. Και οι δύο γυναίκες με μια μαμά γιατρό ως πρότυπο... λογικό σκέφτομαι!
Δίπλα μου ένα αγοράκι μελαχρινό με κατάμαυρα μάτια, πέντε, έξι χρονών. Να κοιτάζει τις ξανθιές κούκλες με θαυμασμό. Ένας μουσάτος άντρας 1.90 φτάνει δίπλα του. "Που είσαι ρε Αχιλλέα, σε ψάχνω τόση ώρα" του λέει. "Εδώ μπαμπά" του απαντάει. "Να, αυτό το δώρο θέλω να μου φέρει φέτος ο Αη Βασίλης" ψελλίζει δειλά και του δείχνει τη πιο λαμπερή barbie του διαδρόμου. "Το θέλω πολύ" του λέει διστακτικά.
"Αχιλλέα άσε τις μαλακίες, είσαι άντρας" είναι η απάντηση που παίρνει. Θυμάμαι στις κούνιες να έχω ακούσει άπειρες φορές "Είσαι άντρας ρε, οι άντρες δεν κλαίνε". Στην παιδίατρο μαμάδες να φωνάζουν "Είσαι άντρας ρε, δε φοβάσαι τα εμβόλια". Στα πάρτυ να λένε "Είσαι άντρας ρε, οι άντρες δεν πονάνε". Ακόμα και στο προαύλιο του σχολείου "Είσαι άντρας ρε, χτύπα". Θυμήθηκα επιτόπου και σε ένα ζαχαροπλαστείο έναν άντρα 8 χρόνων να προσπαθεί να πείσει μια γυναίκα 40 ότι για τα γενέθλια του θέλει μια τούρτα frozen. "Είσαι άντρας ρε, θα πάρεις τον σούπερμαν".
Όλα αυτά τα παιδιά ειναι άντρες. Δεν έχουν το δικαίωμα να κλαίνε, να πονάνε, να φοβούνται. Γιατί είναι άντρες. Καμία κούκλα, καμία Elsa, κανένα κάστρο δεν επιτρέπεται να είναι το παιχνίδι τους.
"Είσαι άντρας ρε"... Κατεστραμμένος, διαλυμένος, ταπεινωμένος, θυμωμένος, φιμωμένος, ευνουχισμένος, δυστυχισμένος. Δεν έχει σημασία, αρκεί που είσαι άντρας. Για εμένα, τη μαμά, τη γιαγιά, το συμμαθητή, τη δασκάλα, το γείτονα. Ναι ρε.... Είσαι άντρας. Και τώρα σαν άντρας πιες, βάρα, σκότωσε, πήδα. Γιατί είσαι άντρας ήδη πεθαμένος... Δεν έχεις εξάλλου τίποτα να χάσεις αφού είσαι ένας άντρας που έχασε την ψυχή του στα πέντε, αφού είσαι ένας αντρας που τον πρόδωσε ο κόσμος του ολόκληρος, η μαμά του και ο μπαμπάς του όταν ήταν ακόμα παιδί.
Από ποιον να ζητήσεις κατανόηση, ποιος να σε αντέξει, ποιος να σκουπίσει τα δάκρυα σου και να γιατρέψει τις πληγές σου.... αφού είσαι άντρας ρε. Χόρεψε κι ένα ζεϊμπέκικο και θα τα ξεχάσεις όλα ... με λίγο αλκοόλ στο γκάζι, με λίγο μίσος παραπάνω, με λίγη χρυσόσκονη.... Και ζήσαν αυτοί καλά... κι εσυ χειρότερα!
Αυτό το μελαχρινό παιδάκι με τα κατάμαυρα μάτια στο διάδρομο του Μουστάκα θα ήθελα να το πάρω αγκαλιά! Να του δώσω για δώρο τη χρυσή barbie και να του πω... "Δική σου, με πολλή αγάπη, γιατί είσαι ΑΝΤΡΑΣ! "

από τον τοίχο του: Kekkos Evangelos


Στερνό ταξίδι έτυχε ναύλος για το νότο


του Δημήτρη Βεργίνη 


Ρε Θάνο…

Πώς αποχαιρετάς τον πιο μεγάλο μα ταυτόχρονα και τον πιο οικείο; Τι γράφεις για εκείνον που έντυσε με ήχο τις εικόνες απ’ τις θάλασσές σου, που έδωσε μελωδία στις φωνές των ποιημάτων σου; Πόσα χαρτιά να μουτζουρώσεις και πόσες φορές να σκουπίσεις τα μάτια ενώ θα ψάχνεις τις λέξεις που θα πληρώσουν τον τελευταίο ναύλο του μεγαλύτερου Έλληνα ταξιδευτή των μουσικών μας;

Πώς λες αντίο στις μεγαλύτερες συναυλίες σου, στα cd των χιλιάδων χιλιομέτρων στους δρόμους σου, στους έρωτες που τους ξεκίνησες με στίχους τραγουδιών του, στην αλμύρα που γέμιζαν τα χείλη σου με το που άρχιζε το σόλο του στους 7 νάνους; Εν τέλει, με ποιο τρόπο να εξηγήσουμε στις μανάδες μας ότι πια δε θα είναι εδώ εκείνος που μας είχε πείσει να τις αφήσουμε και να πάμε στα καράβια;

Δεν έχουν νόημα οι μουσικές εκτιμήσεις του έργου του. Όχι τώρα, όχι από ‘μένα. Ούτε οι προσωπικές ιστορίες, τα προσωπικά βιώματα που σχετίζονται με τον Θάνο. Όλοι μας έχουμε δεκάδες τέτοια μαζί του, δεκάδες τέτοια εξαιτίας του. Μια εικόνα, μια κινηματογραφική ιστορία, έχω από χτες το βράδυ στο μυαλό μου. Τον από εδώ και πέρα τρόπο μου να σκέφτομαι που βρίσκεται.

Θάνο, σε ξαναβάζω στο πιάνο, ένα καράβι λύνει τους κάβους του στο λιμάνι. Όλοι μας πάνω στο καράβι. Κάπως, με κάποιο μαγικό τρόπο βρήκαμε όλοι εισιτήριο. Όλοι που έστω και μια φορά σφυρίξαμε μια μελωδία σου, ψιθυρίσαμε το στίχο ενός ποιήματος που δε θα είχαμε ποτέ διαβάσει αν δε μας το είχες συστήσει, σε τραγουδήσαμε με Βασίλη, Θηβαίο, Κούτρα, Νταλάρα, Χαρούλα, Ρίτα κι ένα σωρό άλλους. Για ‘μένα μπορεί να ήταν οι Μικρές Νοθείες, η Μαρέα κι ο Άμλετ. Για άλλους είναι άλλα. Εκατοντάδες άλλα. Που ο καθένας μας τα θεωρεί δικά του, προσωπικά του, ρωγμές της ζωής του. Κι αυτή ήταν η πιο μεγάλη επιτυχία σου ρε Θάνο. Η δική σου και των τραγουδιών σου: να σε θεωρούμε τον πιο δικό μας άνθρωπο, κι αυτά τα πιο δικά μας τραγούδια. Γι’ αυτό και είναι τόσος και καθολικός ο πόνος σήμερα.

Το καράβι βγαίνει απ’ το λιμάνι. Ξέρουμε ποιον έχει στον ασύρματο. Ξέρουμε και ποιος είναι ταυτόχρονα στο πιάνο και το τιμόνι. Στερνό ταξίδι, μας έτυχε ναύλος για το νότο. Πάμε.
Α, ρε Θάνο…





Παρασκευή 27 Δεκεμβρίου 2019

Jingle Bell Rock that Swing Party


Οι εθελόντριες και οι εθελοντές:
·         του Ελεύθερου Σχολείου
·         του Σχολείου Ενηλίκων
·         του 1ου Περιαστικού Λαχανόκηπου Κοζάνης
·   του Κοινωνικού Χώρου Ανταλλαγής και Επανάχρησης Ειδών Πρώτης Ανάγκης (ομάδα επανάχρησης)
·         της Δομής Φιλοξενίας Ασυνόδευτων Ανηλίκων

καλούν την Κυριακή 29 Δεκεμβρίου, στο Villa Mezedes (Ειρήνης 10, στον κεντρικό πεζόδρομο της Κοζάνης), στο party με το οποίο θα βαδίσουν στη νέα δεκαετία παρουσίας της ΑΡΣΙΣ Κοζάνης στην πόλη.

21:00
·         Με την ομάδα χορού CosaLatina να τραβάει το χορό σε ρυθμούς Swing!!!
·        Με τον Old_Simon σε μουσικές που δεν θα μπορείς να κρατήσεις τα πόδια σου στο δάπεδο!!!
·         Σε ένα Villa Mezedes διαμορφωμένο όπως δεν το έχεις ξανά δει!!!

19:00 (δράση για παιδιά)
Και με την Αναστασία Λιάπη (συγγραφέα και αφηγήτρια παιδικών παραμυθιών) να μας φέρνει, φέτος, τον Άη Βασίλη «νωρίτερα» στην πόλη, μέσα από το διαδραστικό της παραμύθι, για να μοιράσει τα δώρα στα παιδιά.

Είσοδος Ελεύθερη
(μέρος των εσόδων του party θα διατεθεί για την ενίσχυση των εθελοντικών δράσεων της ΑΡΣΙΣ Κοζάνης)

Περισσότερα:
Ομάδα χορού CosaLatina: www.facebook.com/CosaLatinadanceteam
ΑΡΣΙΣ Κοζάνης: www.facebook.com/Arsis.Kozanis


Τρίτη 24 Δεκεμβρίου 2019

Ο Έλληνας γιατρός της Γάζας



Ο αναισθησιολόγος Διονύσης Μαυροδής έζησε τη σκληρή πραγματικότητα στη Γάζα σε δύο αποστολές 14 εβδομάδων των Γιατρών Χωρίς Σύνορα. «Οι Παλαιστίνιοι είναι ιδιαίτερα φιλικοί και ευγνώμονες απέναντι στους Έλληνες».
Σκυμμένος πάνω από τον ασθενή ξεχωρίζει ο πολύχρωμος χειρουργικός σκούφος με αυτοκινητάκια να τρέχουν σε ράλι. «Τον χρησιμοποιούσα από πολύ παλιά, όταν ήμουν κάποιο διάστημα στην παιδοχειρουργική κλινική του Charité στο Βερολίνο και έκανα ναρκώσεις σε παιδιά» μας λέει χαμογελώντας. «Τα παιδιά το κοιτούσαν με περιέργεια και ξεχνιόντουσαν κάπως. Έσπαγε το πράσινο της χειρουργικής ποδιάς των συναδέλφων στο στείρο περιβάλλον του χειρουργείου». Ο Διονύσης Μαυροδής είναι χαρακτηριστικός τύπος ενός αντισυμβατικού αναισθησιολόγου. Πάντα εύθυμος, ομιλητικότατος και με χαρούμενο παρουσιαστικό, δεν μπορεί να φανταστεί κανείς τις δραματικές εμπειρίες που κουβαλάει από τη Γάζα, όπου εργάστηκε ως αναισθησιολόγος για τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα (ΓΧΣ) σε δύο σπαστά χρονικά διαστήματα συνολικής διάρκειας 14 εβδομάδων. Ήταν και ο μόνος Έλληνας αναισθησιολόγος για φέτος.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.

Κυριακή 15 Δεκεμβρίου 2019

Η τελευταία ολομέλεια της χρονιάς

Την Τρίτη 17 Δεκεμβρίου, στις 20:00, στο Σπίτι της ΑΡΣΙΣ Κοζάνης, θα πραγματοποιηθεί η τελευταία ολομέλεια της χρονιάς που φεύγει.
Θυμίζουμε πως η ολομέλεια αποτελεί το ανώτερο συλλογικό όργανο λήψης των αποφάσεων της κοινότητας μας, το οποίο λειτουργεί με όρους αμεσοδημοκρατικούς.
Παρακαλείστε να είστε εκεί, για τον σχεδιασμό των τελευταίων δράσεων της χρονιάς και των πρώτων της νέας.

Σάββατο 14 Δεκεμβρίου 2019

Στο Σπίτι της ΑΡΣΙΣ στολίζουν


Τα παιδιά του Ελεύθερου Σχολείου στολίζουν το χριστουγεννιάτικο δέντρο τους και σας καλούν στην παρέα τους και όλοι μαζί:
*Να πάρουμε μέρος στο "χριστουγεννιάτικο εργαστήρι παραμυθιού"
με συντονίστρια την Ραφαέλα Χατζηπαναγιωτίδου, Βιβλιοθηκονόμος
**Να δούμε μια χριστουγεννιάτικη ταινία (έκπληξη + ποπ κορν)
***Να κάνουμε κατασκευές, να τραγουδήσουμε χριστουγεννιάτικα τραγούδια και να γνωριστούμε.

Για τους γονείς θα υπάρχει ιδιαίτερος χώρος απασχόλησης τους.

Ελεύθερη Είσοδος

Κυριακή 8 Δεκεμβρίου 2019

"Μην αγοράζετε τίποτα": To νέο αντικαταναλωτικό κίνημα γίνεται μόδα στη Γερμανία



Στον κόσμο της μόδας στην Γερμανία, κυριαρχεί τώρα μια νέα τάση που τείνει να γίνει κίνημα: Μην αγοράζετε τίποτα: Όσο λιγότερα τόσο καλύτερα.

Η Ανούσκα Ρις από το Βερολίνο ανήκει σε αυτό το ένα νέο κίνημα, το οποίο εμπνέεται στη μόδα από τον μινιμαλισμό και πρεσβεύει ότι είναι προτιμότερο να αγοράζεις λιγότερα και πιο ποιοτικά ρούχα από το να αγοράζεις μαζικά φθηνά κομμάτια. 

"Είχα πάρα πολλά ρούχα και τίποτα να φορέσω", λέει η Ανούσκα Ρις για την εποχή που ήταν φοιτήτρια. Τότε που αγόραζε τα ρούχα της από φθηνά καταστήματα και στο τέλος της σεζόν τα πέταγε στον κάλαθο των αχρήστων. 

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.

Οι προβολές του 2ου ταξιδιού του Διεθνούς Φεστιβάλ ΓκΛΑΤ ταινιών στην Κοζάνη, σήμερα, 19:00, στο Gallery Café-Bar


Η ΑΡΣΙΣ Κοζάνης και η Σύμπραξη για το Κοινωνικό Φύλο σας καλούν στο 2ο ταξίδι του 21ου Διαγωνιστικού Διεθνούς Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης ΓκΛΑΤ Ταινιών στην Κοζάνη, την Κυριακή 8 Δεκεμβρίου 2019, στις 19:00, στο Gallery Café-Bar.

Πρόγραμμα Προβολών
Ευχαριστώ, Αγάπη μου /Shukran Habibi
Σκην.: Ville Tanttu
Φινλανδία, 2019, 35min, Αραβικά, Φινλανδικά, Αγγλικά
Μυθοπλασία, Γκέι, προσφυγιά
Ο πρόσφυγας Μοχάμεντ αναπτύσσει μια ιδιαίτερη σχέση με τον Κρίστιαν, έναν Φιλανδό οικογενειάρχη.


Ένα Ακόμη Φτερό στον Κεφαλόδεσμό της / Another Feather in her Bonnet
Σκην.: Aki Pagratis
Καναδάς, 2018, 5min, Αγγλικά, Γαλλικά
Μυθοπλασία, Γκέι, Τρανς
Η συμβολική συνένωση δύο καλλιτεχνών που συνεργάζονται, προκειμένου να προωθήσουν τις ιδέες τους για τον άυλο πολιτισμό.

Σιάο Σιάν / Xiao Xian
Σκην.: Jiajie Yu Yan
Ισπανία, 2019, 17min, Κινέζικα & Ισπανικά
Μυθοπλασία, Λεσβιακή
Επιλογές σε φεστιβάλ: 30
Η Σιαο Σιάν ράβει ένα φόρεμα, η μητέρα της με αυταρχισμό της ζητά να μείνει στο σπίτι για να το προσέχει, κι αυτή υπακούει. Όμως η φίλη της, η Σιάο, την παρασύρει σε ένα πάρτι, όπου συμβαίνουν αναπάντεχες εξελίξεις.

Πολυέλαιος / Chandelier
Σκην.: Αντώνης Γλάρος
Ελλάδα, 2018, 10min, Ελληνικά (Αγγλικοί υπότιτλοι)
Μυθοπλασία, Γκέι
Βραβεία: 7
Επιλογές σε φεστιβάλ: 23
https://www.facebook.com/anthony.glaros/  https://www.youtube.com/watch?v=wSPpqlμμNv8  
Ένας αξιωματικός καταλήγει σε ένα φέρετρο, στην κηδεία του, όπου αναπόφευκτα θα τον επισκεφτούν τα σημαντικά πρόσωπα της ζωής του.

Μετά το τέλος των προβολών θα ακολουθήσει party οικονομικής ενίσχυσης των προβαλλόμενων ταινιών.

Ελεύθερη Είσοδος


Τετάρτη 4 Δεκεμβρίου 2019

2ο ταξίδι του Διεθνούς Φεστιβάλ ΓκΛΑΤ ταινιών στην Κοζάνη


Η ΑΡΣΙΣ Κοζάνης και η Σύμπραξη για το Κοινωνικό Φύλο σας καλούν στο 2ο ταξίδι του 21ου Διαγωνιστικού Διεθνούς Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης ΓκΛΑΤ Ταινιών στην Κοζάνη, την Κυριακή 8 Δεκεμβρίου 2019, στις 19:00, στο Gallery Café-Bar.
Το Διεθνές Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης Γκ.Λ.Α.Τ. Ταινιών (Γκέι, Λεσβιακών, Αμφιφυλοφιλικών, Τρανς) ξεκίνησε το 1999 σε συνεργασία με το «Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης» και συνεχίζεται αδιάλειπτα, με στόχο να προκαλέσει τον διεθνή προβληματισμό των κινηματογραφιστών για τα ζητήματα φύλου και επιδίωξη την περισσότερη επικοινωνία, συνύπαρξη και επαφή.

Το πρόγραμμα της βραδιάς περιλαμβάνει:
19:00-21:00 προβολή 4 ταινιών
21:00 party οικονομικής ενίσχυσης των προβαλλόμενων ταινιών
Όλες οι ταινίες έχουν ελληνικούς υπότιτλους.

Ελεύθερη είσοδος

Πρόγραμμα Προβολών
Ευχαριστώ, Αγάπη μου /Shukran Habibi
Σκην.: Ville Tanttu
Φινλανδία, 2019, 35min, Αραβικά, Φινλανδικά, Αγγλικά
Μυθοπλασία, Γκέι, προσφυγιά
Ο πρόσφυγας Μοχάμεντ αναπτύσσει μια ιδιαίτερη σχέση με τον Κρίστιαν, έναν Φιλανδό οικογενειάρχη.

Ένα Ακόμη Φτερό στον Κεφαλόδεσμό της / Another Feather in her Bonnet
Σκην.: Aki Pagratis
Καναδάς, 2018, 5min, Αγγλικά, Γαλλικά
Μυθοπλασία, Γκέι, Τρανς
Η συμβολική συνένωση δύο καλλιτεχνών που συνεργάζονται, προκειμένου να προωθήσουν τις ιδέες τους για τον άυλο πολιτισμό.
Σιάο Σιάν / Xiao Xian
Σκην.: Jiajie Yu Yan
Ισπανία, 2019, 17min, Κινέζικα & Ισπανικά
Μυθοπλασία, Λεσβιακή
Επιλογές σε φεστιβάλ: 30
Η Σιαο Σιάν ράβει ένα φόρεμα, η μητέρα της με αυταρχισμό της ζητά να μείνει στο σπίτι για να το προσέχει, κι αυτή υπακούει. Όμως η φίλη της, η Σιάο, την παρασύρει σε ένα πάρτι, όπου συμβαίνουν αναπάντεχες εξελίξεις.

Πολυέλαιος / Chandelier
Σκην.: Αντώνης Γλάρος
Ελλάδα, 2018, 10min, Ελληνικά (Αγγλικοί υπότιτλοι)
Μυθοπλασία, Γκέι
Βραβεία: 7
Επιλογές σε φεστιβάλ: 23
https://www.facebook.com/anthony.glaros/  https://www.youtube.com/watch?v=wSPpqlμμNv8  
Ένας αξιωματικός καταλήγει σε ένα φέρετρο, στην κηδεία του, όπου αναπόφευκτα θα τον επισκεφτούν τα σημαντικά πρόσωπα της ζωής του.

Σας περιμένουμε

Τρίτη 3 Δεκεμβρίου 2019

HIV: Η κοινωνική διάσταση ενός (δυνητικά) μη ανιχνεύσιμου ιού



Τον Αύγουστο του 1987, οι δύο υπεύθυνοι επικοινωνίας του «Global Programme on AIDS», που αποτελεί πρωτοβουλία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, είχαν την ιδέα να καθιερώσουν μια παγκόσμια ημέρα με σκοπό την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση για την ασθένεια. Μια μέρα υπενθύμισης για αυτούς που είχαν πεθάνει και για αυτούς που ζούσαν με τον ιό HIV. Η πρότασή τους άρεσε στον διευθυντή του προγράμματος, -μάλιστα, φαινόταν να συμπίπτει με μία χαλαρή περίοδο για τα media, χωρίς μεγάλες ειδήσεις, λίγο πριν τις γιορτές των Χριστουγέννων- και κάπως έτσι, τον Δεκέμβριο του 1988 διοργανώθηκε για πρώτη φορά στην ιστορία η Παγκόσμια Ημέρα για το AIDS.

Η μέρα αφιερώνεται κάθε χρόνο σε έναν διαφορετικό σκοπό που αφορά τη ζωή με τον ιό HIV και το AIDS. Από την επικοινωνία και την αύξηση της ορατότητας (1988), στο κοινωνικό στίγμα και τον ρατσισμό (2002, 2003), η φετινή 1η Δεκεμβρίου ήταν αφιερωμένη στον ρόλο της κοινότητας και στο πώς αυτή προσεγγίζει την οροθετικότητα. Αν και οι νοσοκόμες δεν φορούν πια στολές δυτών για να πλησιάσουν τους ασθενείς και δεν κλωτσάνε από μακριά τους δίσκους με το φαγητό τους, 31 χρόνια μετά την πρώτη παγκόσμια αντίδραση στον ιό, οι φορείς του συνεχίζουν να τα βάζουν με τον φόβο των άλλων, σε παγκόσμια κλίμακα.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.

Πέμπτη 28 Νοεμβρίου 2019

Ανοιχτή συζήτηση: Ο πολιτισμός της συλλογικής δράσης- το σήμερα και το αύριο


Την Παρασκευή, 29 Νοεμβρίου, στις 8.00 το βράδυ σας καλούμε στο Σπίτι της ΑΡΣΙΣ Κοζάνης, στην ανοιχτή συζήτηση: «ο πολιτισμός της συλλογικής δράσης- το σήμερα και το αύριο», με καλεσμένο τον Αντώνη Γαζάκη*.
Δέκα χρόνια πέρασαν από την αρχή αυτού που ονομάστηκε ελληνική οικονομική κρίση που επέφερε μια βίαιη και απότομη απομυθοποίηση του εαυτού μας, αλλά ταυτόχρονα μια καθολική άνοδο του πολιτισμού της συλλογικής δράσης.
Η συλλογικότητα, ένα πράγμα ζωντανό και άμεσα συνδεδεμένο με την κοινωνία, είχε τα πάνω και τα κάτω της, τις νίκες και τις απογοητεύσεις της, τις ιδεοληψίες και τις αλήθειες της.
Αυτή τη στιγμή διανύουμε μια περίοδο, με πολυπλοκότητα και ραγδαίες αλλαγές, όπου οι άνθρωποι προσπαθούν να καταλάβουν τι συμβαίνει. Οι ισχυρές ομάδες, οι έχοντες εξουσία, χρησιμοποιούν διάφορους τρόπους για να καταπνίξουν τη συλλογική δράση. Οι τρόποι αυτοί είναι η χρήση του φόβου, ο έλεγχος της πληροφόρησης και των ΜΜΕ, η καλλιέργεια του κοινωνικού αυτοματισμού εντός των ομάδων του πληθυσμού, η εκλογίκευση της αδικίας αλλά και η προώθηση μίας ατομικιστικής κουλτούρας.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η συλλογή δράση φλερτάρει επικίνδυνα με τη συλλογική απάθεια. Το πρόταγμα όμως για κοινωνική δικαιοσύνη είναι συνεχές και έντονο και μας καλεί με ωριμότητα και ουσιαστική ματιά να αντιμετωπίσουμε τις νέες προκλήσεις.
Γι’ αυτή τη μετουσίωση και τη συνέχεια του πολιτισμού της συλλογικής δράσης θα συζητήσουμε με τον Αντώνη Γαζάκη, που θα έχουμε την τύχη να είναι κοντά μας.
Σας περιμένουμε όλες και όλους για μια χαλαρή και ουσιαστική συζήτηση.

Τρίτη 26 Νοεμβρίου 2019

Μια ημέρα ήττας για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ελλάδα



Η ελληνική βoυλή κατά τη χθεσινή ψήφιση για την αναθεώρηση του Συντάγματος απέρριψε την αναθεώρηση τoυ Άρθρου 5, παρ. 2, σχετικά με την απαγόρευση διακρίσεων βάσει σεξουαλικού προσανατολισμού, ταυτότητας και χαρακτηριστικών φύλου.

Συγκεκριμένα 170 βoυλευτές ψήφισαν κατά της τρoπoπoίησης, 120 υπέρ ενώ 7 δήλωσαν «παρών». Για την ιστορία τον περασμένο Ιανουάριο, είχε περάσει από την Επιτροπή για την Αναθεώρηση του Συντάγματος η τροποποίηση του Άρθρου 5, για προσθήκη σεξουαλικού προσανατολισμού, ταυτότητας και χαρακτηριστικών φύλου με ψήφους βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς και του Γιώργου Μαυρωτά, από το Ποτάμι, ενώ είχε καταψηφίσει η ΝΔ, και το ΠΑΣΟΚ.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.

Η πιο ακραία μορφή βίας κατά των γυναικών έχει όνομα και πρέπει να το λέμε: Γυναικοκτονία



Η 25η Νοεμβρίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών, αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ το 1999. H ιστορία της ημέρας όμως, ξεκινάει τον Οκτώβριο του 1949, στον Άγιο Δομίνικο. Ο δικτάτορας Τρουχίγιο κυβερνάει ήδη τη χώρα από το 1930 και σε ένα από τα πάρτι του, χορεύει με τη 23χρονη Μινέρβα Μιραμπάλ. Ο Τρουχίγιο είναι γνωστός για το πάθος του για νεαρές γυναίκες και η Μινέρβα, γίνεται στόχος σεξουαλικής επίθεσης από τον δικτάτορα. Η Μιραμπάλ αρνείται και φεύγει, με συνέπεια η οικογένειά της να αποτελεί πλέον στόχο για το καθεστώς. Μαζί με τις αδερφές της την Πάτρια και τη Μαρία, αναπτύσσουν αντιστασιακή δράση, δημιουργούν το «Κίνημα της 14ης Ιουνίου» και γρήγορα γίνονται σύμβολα, με το προσωνύμιο «Οι Πεταλούδες» (Las Mariposas).

Φυλακίζονται ξανά και ξανά και αποφυλακίζονται υπό την πίεση της διεθνούς κοινότητας, μέχρι που, στις 25 Νοεμβρίου του 1960, το καθεστώς τις δολοφονεί, κατά τη διάρκεια επίσκεψής τους στις φυλακές όπου κρατούνταν οι άνδρες τους. Η δολοφονία των «Πεταλούδων» αναγνωρίζεται διεθνώς ότι έφερε το τέλος της δικτατορίας του Τρουχίγιο, που δολοφονήθηκε λίγους μήνες μετά.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.

Πέμπτη 21 Νοεμβρίου 2019

Δώδεκα ασυνόδευτοι ανήλικοι από την δομή της Αιανής βρήκαν συγγενείς τους σε ευρωπαϊκές χώρες



Ο 17χρονος Ζουμπέρ από το Πακιστάν φιλοξενήθηκε για καιρό στην Δομή ασυνόδευτων ανηλίκων προσφύγων στην Αιανή Κοζάνης. Εδώ και λίγες ημέρες βρίσκεται σε συγγενείς του σε μία κωμόπολη κοντά στο Μιλάνο της Ιταλίας, στο πλαίσιο του προγράμματος οικογενειακής επανένωσης που ορίζεται από την συνθήκη Δουβλίνο III.  Πριν από μια εβδομάδα, ένας άλλος νεαρός ασυνόδευτος πρόσφυγας από το Πακιστάν ο Αλί, κατάφερε να συνενωθεί με την αδελφή της μητέρας του που ζει σε πόλη της Βρετανίας.
Η Μαρία Πουταχίδου, υπεύθυνη της δομής ασυνόδευτων της "Αρσις" εξηγεί ότι η διαδικασία επανένωσης των ασυνόδευτων με τις οικογένειες τους είναι χρονοβόρα, έχει δυσκολίες, με εμπλοκή κοινωνικών υπηρεσιών τόσο από την χώρα υποδοχής όσο και στην χώρα που βρίσκεται ο ασυνόδευτος πρόσφυγας και πολλές φορές δεν έχει αίσιο τέλος... "Οι συγγενείς του Ζουμπέρ και του Αλί επέμεναν μέχρι τέλους στο αίτημα τους, ότι δηλαδή επιθυμούν και μπορούν να τους φιλοξενήσουν και ανταποκρίθηκαν θετικά στην υποβολή όλων των νομιμοποιητικών εγγράφων που τους ζητήθηκαν στους επιτόπιους  ελέγχους της Ιταλικής ή της Βρετανικής κοινωνικής υπηρεσίας για τις μελλοντικές συνθήκες ζωής του ασυνόδευτου. Κάτι που δεν συμβαίνει όμως με άλλους ασυνόδευτους" τονίζει και συμπληρώνει πως "σε αρκετές περιπτώσεις, οι συγγενείς που συνήθως είναι αδέλφια της μητέρας ή του πατέρα, ‘’κάνουν πίσω’’ και δεν ανταποκρίνονται στα αιτήματα της εκεί κοινωνικής υπηρεσίας για την συνέχιση των διαδικασιών επανένωσης".
Την τελευταία μέρα πριν την αναχώρηση, οι φίλοι του Ζουπέρ από την δομή έκαναν την γιορτή αποχωρισμού, ετοίμασαν το δείπνο με "γιορτινά φαγητά" από τις κουζίνες των χωρών τους και όλοι μαζί γιόρτασαν την χαρά του φίλου τους, να βρεθεί με τους συγγενείς του και να ξεκινήσει μια νέα ζωή.
Αξίζει να σημειωθεί, πως στο σύντομο χρονικό διάστημα λειτουργίας της Δομής στην Αιανή Κοζάνης δηλαδή από το 2018, μετέβησαν σε χώρες της Ευρώπης (Αγγλία, Ιταλία, Ισπανία) για να επανενωθούν με τις οικογένειες τους, περίπου 12 παιδιά, ενώ άλλα έξι έχουν ήδη ολοκληρώσει τις απαραίτητες διαδικασίες και αναμένονται οι τελικές αποφάσεις.
Σύμφωνα με την κ Πουταχίδου "υπάρχουν παιδιά που παρότι έφυγαν στις νέες τους πατρίδες και ζουν με τους συγγενείς τους, "αναπολούν την ζωή τους στην Αιανή και την Κοζάνη, τους φίλους  που έκαναν εδώ και μας το γράφουν στα μηνύματα τους, το λένε στους φίλους τους και είναι κάτι που μας συγκινεί ιδιαίτερα".
Οι χρονοβόρες και δύσκολες διαδικασίες της οικογενειακής επανένωσης των παιδιών αποτελούν μέρος του έργου της κοινωνικής και  νομικής υπηρεσία της Δομής, το οποίο συνοδεύεται πάντα με ενέργειες που αφορούν, την κάλυψη των βασικών αναγκών των παιδιών στην εκπαίδευση, στην ψυχοκοινωνική στήριξη και την κοινωνική τους ένταξη.
Οι ασυνόδευτοι ανήλικοι μπορούν να επανενωθούν με τους γονείς τους, τα ενήλικα αδέρφια τους, τους παππούδες και τις γιαγιάδες τους και τους θείους ή θείες τους που έχουν λάβει προσφυγικό καθεστώς ή διαμένουν νόμιμα στη χώρα φιλοξενίας, σύμφωνα με όσα ορίζονται στη συνθήκη Δουβλίνο ΙΙΙ.


http://www.ana.gr/

Τετάρτη 20 Νοεμβρίου 2019

Ένας ακόμη ασυνόδευτος ανήλικος συναντά την οικογένεια του σε χώρα της Ευρώπης



Ο Ζουμπέρ, φιλοξενούμενο παιδί της Δομής ασυνόδευτων ανηλίκων στην Αιανή, μας αποχαιρέτησε την προηγούμενη εβδομάδα, καθώς μετέβη στην Ιταλία, κατόπιν έγκρισης του αιτήματος του για οικογενειακή επανένωση. Μια ιδιαίτερη συγκινητική στιγμή για μας αφού το παιδί παρέμεινε στη δομή μας 8 μήνες.
Αξίζει να σημειωθεί, πως το σύντομο χρονικό διάστημα λειτουργίας της Δομής έξι, επιπλέον, παιδιά μετέβησαν σε χώρες της Ευρώπης (Αγγλία, Ιταλία, Ισπανία) για να επανενωθούν με τις οικογένειες τους, ενώ για άλλα έξι παιδιά έχουμε ολοκληρώσει τις απαιτητικές απαραίτητες διαδικασίες και αναμένουμε τις θετικές αποφάσεις.
Σημειώνουμε, πως οι ασυνόδευτοι ανήλικοι μπορούν να επανενωθούν με α. τους γονείς τους, β. τα ενήλικα αδέρφια τους, γ. τους παππούδες και τις γιαγιάδες τους και δ. τους θείους ή θείες τους που έχουν λάβει προσφυγικό καθεστώς ή διαμένουν νόμιμα στη χώρα φιλοξενίας, σύμφωνα με όσα ορίζονται στη συνθήκη Δουβλίνο ΙΙΙ.
Οι χρονοβόρες και δύσκολες διαδικασίες της οικογενειακής επανένωσης των παιδιών αποτελούν μέρος του έργου της κοινωνικής σε συνεργασία με τη νομική υπηρεσία της Δομής, το οποίο συμπληρώνει το παζλ των παρεχόμενων υπηρεσιών της Δομής σε κάλυψη των βασικών αναγκών των παιδιών, την εκπαίδευση, την ψυχοκοινωνική στήριξη και την κοινωνική τους ένταξη.

Τρίτη 19 Νοεμβρίου 2019

Ολομέλεια Νοεμβρίου


Την Τετάρτη 20 Νοεμβρίου, στις 20:00 στο Σπίτι της ΑΡΣΙΣ Κοζάνης, θα πραγματοποιηθεί η ολομέλεια Νοεμβρίου των εθελοντών και των μελών της κοινότητας μας.
Θυμίζουμε πως η ολομέλεια αποτελεί το ανώτερο όργανο λήψης απόφασης της κοινότητας της ΑΡΣΙΣ Κοζάνης, το οποίο λειτουργεί σε όρους αμεσοδημοκρατικούς.

Πέμπτη 14 Νοεμβρίου 2019

kozan.gr: Δύο παιδιά από το Μπαγκλαντές, που φιλοξενούνται στη Δομή Προσφύγων της Αιανής, προπονούνται με την ομάδα Ελπίδων της ΑΕ Κοζάνης



Δύο παιδιά από το Μπαγκλαντές, που φιλοξενούνται στη Δομή Προσφύγων της Αιανής, προπονούνται με την ομάδα Ελπίδων της ΑΕ Κοζάνης. Παράγοντες, προπονητικό Team, καθώς κι οι αθλητές της ομάδας, αγκάλιασαν από την πρώτη στιγμή τα δύο παιδιά, τον Γιουσούφ και τον Αβζάλ, που όπως φαίνεται κι από το χαμόγελό τους στη φωτογραφία, φαίνεται πως απολαμβάνουν το καλό κλίμα με τους συναθλητές τους.

Τρίτη 12 Νοεμβρίου 2019

Δηλώσεις συμμετοχής στο εργαστήριο-σεμινάριο: «Αναγκαιότητα και τεχνικές της επανάχρησης»


Όσες και όσοι επιθυμούν να πάρουν μέρος στο ανοιχτό εργαστήριο-σεμινάριο: «Αναγκαιότητα και τεχνικές της επανάχρησης» που διοργανώνει ο Κοινωνικός Χώρος Ανταλλαγής και Επανάχρησης της ΑΡΣΙΣ Κοζάνης, μπορούν να στέλνουν τις συμμετοχές τους στο infokoz@arsis.gr ή στο m.me/Arsis.Kozanis, αναγράφοντας ονοματεπώνυμο, τηλέφωνο επικοινωνίας και την ένδειξη: «Για το εργαστήριο: Αναγκαιότητα και τεχνικές της επανάχρησης», μέχρι τη Δευτέρα 18 Νοεμβρίου 2019. Επειδή, οι θέσεις είναι περιορισμένες, θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.
Το εργαστήριο-σεμινάριο θα περιλαμβάνει θεωρητικό (φιλοσοφία, αρχές, αναγκαιότητα κ.α. της επανάχρησης), αλλά και πρακτικό μέρος (εκπαίδευση σε τεχνικές και μεθόδους επανάχρησης, ανοιχτές συζητήσεις με ειδικούς του χώρου, επισκέψεις σε χώρους, προβολές κ.α.).
«Η ανακύκλωση φαντάζει σε όλους μας μια δεδομένη & απλή διαδικασία κοινωνικής συμπεριφοράς & συνεισφοράς. Τοποθετούμε τα απορρίμματά μας σε μια πλαστική σακούλα, την πετάμε με περίσσια ηθική ικανοποίηση στον πλησιέστερο μπλε κάδο & θεωρούμε πως ακριβώς σε αυτό το σημείο έχει τελειώσει η υποχρέωσή μας απέναντι στην κοινωνία & στο περιβάλλον.
Δυστυχώς, στην πραγματικότητα, το οικολογικό & κοινωνικό μας αποτύπωμα όχι απλά δεν έχει τελειώσει στο κλείσιμο του μπλε κάδου, αλλά ακριβώς εκεί ξεκινάει. Διερωτηθήκαμε ποτέ, που ακριβώς καταλήγουν τα απορρίμματά μας; Ποιά ακριβώς είναι η διαδικασία ανακύκλωσης των αντικειμένων & ποιό το κόστος της; Ποιά είναι η πιθανή περιβαλλοντική επιβάρυνση της ανακύκλωσης; Ποιά συγκεκριμένα αντικείμενα ανακυκλώνονται & ποιός είναι ο σωστός τρόπος για το καθένα; Πόσο ουσιαστικό είναι η μείωση ή ακόμα & η μηδένιση & των ανακυκλώσιμων ρίπων;
Στην εποχή μας, η διαχείριση των σκουπιδιών μας, δεν είναι απλά θέμα συνειδητότητας, ηθικής & οικολογίας. Είναι ζήτημα πολιτικής τοποθέτησης του κάθε ατόμου, απέναντι στην κοινωνία, στην οποία ζει. Η σωστή διαχείριση & μείωση των απορριμμάτων μας ξεκινάει πολύ πριν από την κατανάλωσή τους. Η πιο ουσιαστική μορφή ανακύκλωσης αντικειμένων είναι η επανάχρηση τους».
Για περισσότερες πληροφορίες 2461049799.

Η συμμετοχή στο εργαστήριο είναι ελεύθερη.

Σάββατο 9 Νοεμβρίου 2019

Ο «βόθρος» είναι η «κανονικότητα» της ελληνικής τηλεόρασης



Μέρος της περιβόητης «κανονικότητας» φαίνεται να είναι και το πνεύμα και η αντίληψη που εκπέμπει πλέον σχεδόν το σύνολο της ελληνικής τηλεόρασης. Το μέτρο έχει χαθεί εδώ και καιρό αναπαράγοντας τις πλέον περιθωριακές συμπεριφορές.
Όμως το τελευταίο διάστημα, το χειρότερο όλων είναι ότι εκπομπές και περσόνες που ειδικεύονται σε κοσμικο κουτσομπολιό, προσεγγίζουν σοβαρά πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα, με καταστροφικά αποτελέσματα.

Τα παραδείγματα των τελευταίων 24ωρων είναι ενδεικτικά: 
Η πρωινή παρουσιάστρια του Alpha Σταματίνα Τσιμτσιλή στόλισε με ένα υποτιμητικό σχόλιο για τις γυναίκες της προσφυγιάς που μπαίνουν στις βάρκες με στόχο την ελπίδα λέγοντας: «Βλέπεις τους μετανάστες που είναι με την κοιλιά στο στόμα και μπαίνουνε στη βάρκα και δεν τους νοιάζει. Ο Έλληνας αν δεν κάνει τον προγραμματισμό να σκεφτεί θα ’χω να σπουδάσω το παιδί μου, να το ταΐσω, να το ποτίσω, δεν θα κάνει».

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.