Μποφίλιου: «Η κοινωνία βράζει – Ή αλλάζουμε ή χανόμαστε»

«Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα δεχτώ τόση αγάπη και υποστήριξη. Δεν ξέρω πραγματικά τι έχω κάνει, για να μου αξίζει κάτι τέτοιο» 

Η αγαπημένη ερμηνεύτρια, Νατάσσα Μποφίλιου, που πολλές φορές έχει τοποθετηθεί δημόσια για κοινωνικά ζητήματα, αποδεικνύοντας ότι συμμετέχει ενεργά στην κοινωνία και δεν παραμένει απλός παρατηρητής, μίλησε ξανά για τον σεξισμό στο χώρο του τραγουδιού, για τον έρωτα, για τη σύσταση του σωματείου τραγουδιστών, αλλά και για την αγανάκτηση της κοινωνίας, στη διαδικτυακή εκπομπή της Χρύσας Λύκου, Χαμίνι.

Μιλώντας για τη σύσταση του σωματείου τόνισε: «Στην καραντίνα πάρα πολλά πράγματα που κακοφορμούσαν για πολύ καιρό άρχισαν να βγαίνουν στην επιφάνεια σε όλα τα επίπεδα. Προφανώς και στα εργασιακά και στο δικό μας επάγγελμα νομίζω και απόλυτα. Ξαφνικά συνειδητοποιήσαμε όλοι ότι δεν υπάρχει ένας φορέας, ένας θεσμός που να μας καλύπτει, να νιώθουμε ασφάλεια και να μας υπερασπιστεί στη δυσκολότερη στιγμή που είχαμε βρεθεί στη δυσκολότερη στιγμή μας. Αρχίσαμε να οργανωνόμαστε μόνοι μας, να συζητάμε, να ασχολούμαστε με θέματα που διαχρονικά απασχολούσαν τον κλάδο, αλλά δεν τα είχαμε θέσει στη συζήτηση. Κάποια στιγμή αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε ένα υγιές, σύγχρονο και αεικίνητο σωματείο, το οποίο να μπορούμε να νιώθουμε ότι θα μας υπερασπιστεί τη στιγμή που το χρειαζόμαστε. 

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.

Κύπρος: Ιδιώνυμο αδίκημα που επισύρει ποινή διά βίου φυλάκισης οι γυναικοκτονίες | Τι αναφέρεται στη διάταξη

Η σχετική πρόταση νόμου, οδηγήθηκε μετά από μήνες διαβουλεύσεων ενώπιον της Ολομέλειας της Κυπριακής Βουλής, την περασμένη Πέμπτη, και ψηφίστηκε σε νόμο με 38 ψήφους υπέρ και 4 εναντίον. Έτσι η Κύπρος γίνεται μία από τις πρώτες χώρες της Ευρώπης που αναγνωρίζει νομικά ως ξεχωριστό αδίκημα τη γυναικοκτονία, η οποία ορίζεται ως η θανάτωση γυναίκας ως αποτέλεσμα άσκησης βίας από ερωτικό σύντροφο, βασανισμού και μισογυνισμού, αλλά και άσκησης ενδοοικογενειακής βίας.

Αναλυτικότερα:

Ψηφίστηκε στην Κυπριακή Βουλή η θέσπιση του ιδιώνυμου αδικήματος της γυναικοκτονίας με τον περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Βίας κατά των Γυναικών και της Ενδοοικογενειακής Βίας και περί Συναφών Θεμάτων (Τροποποιητικό) (Αρ. 2) Νόμο του 2022.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.

Frida Kahlo: "Τίποτα δεν είναι απόλυτο. Όλα αλλάζουν, κινούνται..."

12 αφορισμοί από την μεγάλη Μεξικανή ζωγράφο..

«Τίποτα δεν είναι απόλυτο. Όλα αλλάζουν, κινούνται, τα πάντα περιστρέφονται, τα πάντα πετούν και φεύγουν μακριά».

«Ο λόγος που οι άνθρωποι έπρεπε να επινοήσουμε ή να φανταστούμε ήρωες και θεούς, είναι ο φόβος. Ο φόβος της ζωής και ο φόβος του θανάτου». 

«Συνήθιζα να σκέφτομαι ότι ήμουν το πιο παράξενο άτομο στον κόσμο, αλλά μετά σκέφτηκα ότι υπάρχουν τόσοι πολλοί άνθρωποι, που πρέπει να υπάρχει κάποιος σαν εμένα. Κάποιος που να αισθάνεται παράξενος και ελαττωματικός, όπως κι εγώ. Προσπαθούσα πολύ να φανταστώ αυτό το άτομο, και φανταζόμουν ότι και αυτό με σκεφτόταν πολύ. Λοιπόν, αν είσαι εκεί έξω και διαβάζεις αυτό, να ξέρεις ότι, ναι, είμαι στ’ αλήθεια εδώ, και είμαι εξίσου περίεργη όπως κι εσύ».

«Είμαι η μούσα του εαυτού μου. Εγώ είμαι το θέμα που γνωρίζω καλύτερα. Το θέμα που θέλω να γνωρίζω καλύτερα. Γι' αυτό ζωγραφίζω αυτοπροσωπογραφίες».

«Πόδια, τι σας χρειάζομαι από τη στιγμή που έχω φτερά για να πετάξω;»

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.

Μυθοσκορπίσματα: Βραδιά Αφήγησης Μύθων με συνοδεία ζωντανής μουσικής, στην αυλή του σπιτιού της ΑΡΣΙΣ Κοζάνης

Την Πέμπτη 7 Ιουλίου και ώρα 21:00 τα Μυθοσκορπίσματα έρχονται από την Θεσσαλονίκη, στην αυλή του σπιτιού της ΑΡΣΙΣ Κοζάνης, για να σας αφηγηθούν παλιούς μύθους και θρύλους της ελληνικής υπαίθρου.

Ιστορίες γεμάτες παράξενα και αλλόκοσμα πλάσματα. Αληθινές ιστορίες που, όμως, δεν έγιναν ποτέ.

 

Αφήγηση μύθων: Σωτηρία Ιωαννίδου (συγγραφέας)

Μουσική: Σωκράτης Βότσκος (Ντουντούκ, Φλογέρα, Διπλή Μαντούρα)

 

Δείτε περισσότερα για τα Μυθοσκορπίσματα, εδώ: https://www.facebook.com/mythoskorpismata

Δείτε περισσότερα για την βραδιά αυτής της Πέμπτης, εδώ:

https://www.facebook.com/events/550251413458762

 

Ελεύθερη Είσοδος

 

O ΛΕΞ έβαλε φωτιά στη Νέα Σμύρνη

Ο ΛΕΞ μαζεύει τον περισσότερο κόσμο του καλοκαιριού αλλά αγνοείται από όλα τα μουσικά ραδιόφωνα της Αθήνας. Δεν παίζει κανένας τα τραγούδια του αλλά και τι έγινε; Το κοινό, οι νέοι, ξέρουν να ανακαλύπτουν όσα τους ενδιαφέρουν. Κι εμείς οι μεγαλύτεροι ζούμε σε έναν άλλον κόσμο.

Τι να σας λέω και τι να καταλάβετε για όσα συνέβησαν χθες το βράδυ στο γήπεδο του Πανιωνίου. Αν δεν το ζήσετε είναι δύσκολο να το νιώσετε. Η συναυλία του ΛΕΞ, ενός τύπου από τη Θεσσαλονίκη που παίζει χιπ χοπ, αποτέλεσε αληθινή εμπειρία.

Sold out συναυλία με περισσότερους από 20 χιλιάδες θεατές. Νέους ως επί το πλείστον αλλά και όχι μόνο. Που ήξεραν όλα τα τραγούδια του Νο 1 χιπ χόπερ στην Ελλάδα και τα τραγουδούσαν με υψωμένες γροθιές. Και στίχους σαν αυτούς: «Τι 'ναι ο θάνατος αγόρι μου μπροστά στην ντροπή / Ακούω το τάβλι των ανέργων, την φωνή των παιδιών / Τα καταπιεσμένα βογγητά των νοικοκυριών / Έχω για θέα μια εκκλησία και τις ουρές των πιστών / Και ιδρώνω για ν' αρπάξω την πηγή των κακών».

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.

Ο φωτεινός Κουρός και η σκοτεινή ιστορία της εκπαίδευσης προσφυγόπουλων

Με αφορμή την επιτυχία του 19χρονου Ιρανού πρόσφυγα που αρίστευσε στις φετινές πανελλαδικές εξετάσεις ⫸ Η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων ήταν γι’ αυτό το παιδί το επιστέγασμα μιας σκληρής προσπάθειας τριών ετών και μιας πορείας σκληρής ● Η φυγή του από το Ιράν, το πέρασμα στην Τουρκία, η ζωή στο camp προσφύγων και τα χρόνια του σχολείου ● Απογοητευτική η εκπαιδευτική πραγματικότητα για τα προσφυγόπουλα στη Μυτιλήνη: δεν ξεπερνούν το 10% των παιδιών που μένουν κλεισμένα στα καμπ αυτά που καταφέρνουν να πάνε σχολείο.

Εφτασε στη Μυτιλήνη μέσα σε μια φουσκωτή βάρκα μόλις στα 16 του. Πρόλαβε να ζήσει την κόλαση της Μόριας και ευτυχώς είχε την τύχη να μεταφερθεί έγκαιρα στο παλιό καμπ του Καρά Τεπέ που όσο καιρό λειτούργησε, μόνο θετικά σχόλια είχε αποσπάσει.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.

Πανελλαδικές εξετάσεις: πειράζει και παραπειράζει! Toυ Παύλου Ταγτεβερενίδη

Εκπαιδευτικά μιλώντας, η χρονική περίοδος που τώρα διανύουμε μονοπωλεί το ενδιαφέρον λόγω των πανελλαδικών εξετάσεων και της ανακοίνωσης των βαθμολογικών αποτελεσμάτων για τα γενικά και επαγγελματικά λύκεια της χώρας. Ενώ κατά έναν ανεξήγητο τρόπο όλες τις υπόλοιπες ημέρες του έτους το ενδιαφέρον των μέσων μαζικής ενημέρωσης για τα της εκπαίδευσης είναι συνήθως προσποιητό ή επιφανειακό, ο παραδοσιακός θεσμός των πανελλαδικών εξετάσεων συγκεντρώνει αυτόματα και νομοτελειακά τα λαμπερά φώτα της δημοσιότητας. Δεν είναι, όμως, υπερβολή να ισχυριστούμε ότι η συγκεκριμένη προσέγγιση δεν επιχειρείται με ουσιαστικό τρόπο, αλλά περισσότερο αποτελεί ένα «πιασάρικο» θέμα της εκπαιδευτικής και πολιτικής -με την ευρεία έννοια του όρου- επικαιρότητας, μια πρώτης τάξεως δημοσιογραφική ευκαιρία για μια τυπική αποτύπωση της τρέχουσας πραγματικότητας.

Πριν, τελικά, φτάσουμε στην -εμφανώς ειρωνικά χαρακτηρίζοντάς την- «μητέρα των μαχών», σε αυτό το σπουδαίο «ντέρμπι» χρησιμοποιώντας με στόμφο τη γνωστή -έως «σικέ»- ποδοσφαιρική ορολογία, σε αυτό το τόσο κρίσιμο «σταυροδρόμι» λες και μετά ό,τι ακολουθεί είναι στρωμένο με ροποπέταλα, μήπως έχουμε λησμονήσει τι έχει προηγηθεί στη σχολική και μαθητική ζωή των δεκαοκτάχρονων παιδιών, για τα οποία όλοι τώρα ενδιαφέρονται και τους συμπαραστέκονται; Και το κυριότερο, μήπως τώρα στην πιο σπουδαία στιγμή της ανακοίνωσης των βαθμολογικών επιδόσεων η υποκριτική παρηγοριά του τύπου «έλα παιδί μου, δεν πειράζει, αν δεν τα κατάφερες» ηχεί ακόμη πιο ενοχλητική στα αυτιά των παιδιών και δικαίως τα εξοργίζει;

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.