Η ανακοίνωση του ΣΥΔ για τη “Διεθνή Ημέρα κατά της Ομοφοβίας, Αμφιφοβίας, Τρανσφοβίας και Ιντερφοβίας”

 

Κάθε χρόνο, στις 17 Μαΐου, εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο συγκεντρώνονται για να αντιμετωπίσουν συλλογικά τις διακρίσεις που βιώνουν τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα, με αφομή την Διεθνή Ημέρα κατά της Ομοφοβίας, Αμφιφοβίας, Τρανσφοβίας και Ιντερφοβίας (IDAHOBIT).

Η ημέρα αυτή είναι μια ευκαιρία να γιορτάσουμε τις όποιες προόδους που έχουν γίνει με σκοπό την ισότητα, αναγνωρίζοντας όμως ταυτόχρονα ότι πρέπει να γίνουν πολλά βήματα ώστε να διασφαλιστεί ότι τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα αισθάνονται ασφαλή και ευπρόσδεκτα.

Με αφορμή αυτήν τη μέρα λοιπόν, το Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών εξέδωσε σχετική ανακοίνωση για να δώσει έμφαση στην αφοσίωση που δείχνει το Σωματείο ως προς την ίση μεταχείριση αλλά και με σκοπό να καλέσει τα «κόμματα του δημοκρατικού τόξου να δεσμευτούν στην πλήρη κατοχύρωση των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών των ΛΟΑΤΚΙ+ προσώπων».

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.

Κάλεσμα Επιτροπής Αγώνα Καλαμιάς

Σήμερα, Παρασκευή, 12/05/2023 και ώρα 9:00 π.μ. καλείται ο λαός της Κοζάνης σε παλλαϊκό Συλλαλητήριο στην Καλαμιά Κοζάνης για την ακύρωση των φ/β στο χωριό.

Τα φ/β της Καλαμιάς δίπλα στον οικισμό αποδεικνύουν την έλλειψη σχεδιασμού στην εγκατάσταση των ΑΠΕ που πέρα από την καταστροφή της φύσης δεν λαμβάνουν υπόψη τον Άνθρωπο.

Όλοι μαζί να αγωνιστούμε για να αποτρέψουμε τις ολέθριες συνέπειες της «Πράσινης ενέργειας».

Καλούμε να μας συμπαρασταθούν:

· την Περιφερειακή Αρχή της Δ.Μ,

· την Δημοτική Αρχή Κοζάνης,

· την Δημοτική Αρχή της Σιάτιστας,

· τους προέδρους όλων των Κοινοτήτων του Ν. Κοζάνης,

· όλους τους περιβαλλοντικούς συλλόγους του Ν. Κοζάνης,

· τους φοιτητικούς συλλόγους του Παν/μίου Δ. Μακεδονίας και

· όλους τους κοινωνικούς φορείς. Επιτροπή Αγώνα Καλαμιάς.

 

Επιτροπή Αγώνα Καλαμιάς

Υποδοχή των νέων του Σχεδίου Αλληλεγγύης «Kozani Goes Green», στον Κοινωνικό Χώρο Ανταλλαγής και Επανάχρησης

Υποδεχόμαστε σήμερα, Πέμπτη 11/05, μεταξύ 14:30-18:00, στον Κοινωνικό Χώρο Ανταλλαγής και Επανάχρησης τις νέες και τους νέους του Σχεδίου Αλληλεγγύης «Kozani Goes Green», που υποστηρίζει η Go Alive, σε μια δράση που χρειαζόμαστε τη βοήθεια σας για να:

·       Συγκεντρώσουμε ρούχα (ειδικά βρεφικά, νηπιακά, παιδικά και εφηβικά) και γενικά είδη πρώτης ανάγκης (κλινοσκεπάσματα, σκεύη, παιχνίδια, βιβλία κ.α.)

·       Χαρίσουμε σε όσες και όσους επιθυμούν!!!

Σας περιμένουμε, λοιπόν, στην οδό Δωδώνης 11 (κοντά στο Μουσείο Κοζάνης), τόσο για να φέρετε πράγματα, όσο και για να πάρετε.

Ο Κοινωνικός Χώρος Ανταλλαγής και Επανάχρησης αποτελεί το μοναδικό χώρο της πόλης, που:

Συγκεντρώνει και χαρίζει (χωρίς γραφειοκρατικές διαδικασίες) ρούχα και είδη πρώτης ανάγκης, τόσο σε μεμονωμένους ανθρώπους και οικογένειες, όσο και σε κοινωνικές δομές της ευρύτερης περιοχής και

Επαναχρησιμοποιεί ρούχα, υφάσματα και υλικά που δεν είναι σε αξιοπρεπή κατάσταση να χαριστούν, παράγοντας νέα χρηστικά και διακοσμητικά αντικείμενα.

Γιατί τελικά το «χαρίζω» έχει άλλη αξία, από το «πετάω» σε έναν κάδο σκουπιδιών.  

Μάθετε περισσότερα, στο τηλέφωνο επικοινωνίας 2461049799, στο e-mail: infokoz@arsis.gr, μέσω των σελίδων www.facebook.com/Arsis.Kozanis & www.instagram.com/arsiskozanis.

«Ανακατασκευάζοντας την πραγματικότητα» του Αλέξανδρου Βρεττάκου και «Μουσική δρόμου» από τον Μανώλη Κουτσονάνου στο 5ο Art Session στο σπίτι της ΑΡΣΙΣ Κοζάνης

 

Τα Art Sessions παρουσιάζουν τους μουσικούς δρόμους του Μανώλη Κουτσονάνου και το φωτογραφικό έργο του Αλέξανδρου Βρεττάκου και υποδέχονται τους νέους και τις νέες του προγράμματος «Πολιτισμός, Δημιουργικότητα, Κοινότητα», που υλοποιεί ο Οργανισμός Αθλητισμού, Πολιτισμού και Νεολαίας του Δήμου Κοζάνης και το Ελληνογερμανικό Ίδρυμα Νεολαίας. 

 

Ημερομηνία// Πέμπτη, 04 Μαΐου

Τοποθεσία// Το σπίτι της ΑΡΣΙΣ Κοζάνης: Αγίου Χριστόφορου 6, Κοζάνη

Ώρα// 21:00

Πρόγραμμα//
21:00 Μανώλης Κουτσονάνος «Buskers» Μουσικοί του δρόμου
22:00 Αλέξανδρος Βρεττάκος «Ανακατασκευάζοντας την πραγματικότητα» μια διάλεξη περί της φωτογραφίας δρόμου

 

Το 5o Art Session: Σχήμα στο κενό συνθέτει και μας μεταφέρει στον φωτογραφικό κόσμο του Αλέξανδρου Βρεττακου, ο οποίος θα παρουσιάσει μια διάλεξη περί φωτογραφίας δρόμου «Ανακατασκευάζοντας την πραγματικότητα» και στον μουσικό κόσμο του Μανώλη Κουτσονάνου, ο οποίος θα παρουσιάσει τη δουλειά του «Μουσικοί του δρόμου», μέσα από το ταξίδι που πραγματοποίησε στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, παίζοντας μουσική στο δρόμο.

Θα ακολουθήσει live με το ηχείο και τα τύμπανα που χρησιμοποίησε στο ταξίδι του συνοδεύοντας μπάντες jazz, funk και από τον προσωπικό του δίσκο. Το σπίτι, αλλά και η αυλή της ΑΡΣΙΣ Κοζάνης αλλάζει μορφή και μετατρέπεται σε γκαλερί τέχνης θέλοντας να ενστερνιστεί μια σύγχρονη αντίληψη για την τέχνη που είναι ανοιχτή σε όλους.

  

Ο Αλέξανδρος Βρεττάκος:

Ο Αλέξανδρος Βρεττάκος γεννήθηκε το 1964 στην Κοζάνη, όπου ζει μέχρι σήμερα.

Εργάζεται ως καθηγητής Φυσικής αγωγής στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Σπούδασε φωτογραφία  το διάστημα 1986-89 στο Novi-Sad της Σερβίας. Δίδαξε φωτογραφία στη ΝΕΛΕ και στα ΙΕΚ Κοζάνης τη δεκαετία του ‘90. Επίσης, το ίδιο διάστημα οργάνωσε τμήματα φωτογραφίας και δίδαξε σε διάφορα προγράμματα της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Το 2003 δημιούργησε σε συνεργασία με το Δήμο Κοζάνης το Φωτογραφικό Εργαστήρι Φωτοδίοδος, όπου μέχρι σήμερα  διδάσκει αναλογική και ψηφιακή φωτογραφία.

Έχει στο δυναμικό του δεκαεννέα ατομικές εκθέσεις.

Από το 2003 ασχολείται και με την ψηφιακή φωτογραφία κάνοντας αρκετούς πειραματισμούς για την καλύτερη κατανόηση των δυνατοτήτων της ψηφιακής εικόνας.

 

Ο Μανώλης Κουτσονάνος:

Μανώλης Κουτσουνάνος ντράμερ και συνθέτης. Γεννήθηκε και ζει στην Κοζάνη από τα 12 του ξεκίνησε ως τρομπετίστας με δάσκαλο και καθοδηγητή τον Ελευθέριο Καραχάλιο.

Αργότερα στρέφεται προς τη μεγάλη του αγάπη τα τύμπανα αρχίζοντας τις σπουδές του στο τμήμα τζαζ του νέου Ωδείου Θεσσαλονίκης.

Η πρώτη του μπάντα με ιδιαίτερο χαρακτήρα ήταν οι apopsis trio που κυκλοφόρησαν το δίσκο τους με τίτλο «Επιρροές». Μετά από αναζητήσεις μετακομίζει στη Νέα Υόρκη όπου παρακολουθεί μαθήματα από κορυφαίους της τζαζ, επιστρέφοντας ταξιδεύει σε Ελλάδα Ευρώπη και ως μουσικός του δρόμου ενώ, παράλληλα, συνθέτει ηχογραφεί τον πρώτο του δίσκο με τίτλο «Ταξίδι from tradition του Jazz» και το δεύτερο «Θύμησες».

Έχει εμφανιστεί στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στη σειρά «Γέφυρες» που η εμφάνιση του αυτή χαρακτηρίστηκε από τις 10 καλύτερες που έχουν περάσει από το Μέγαρο Αθηνών στα 20 χρόνια, στο Ζάππειο Μέγαρο, στο Μεξικό San Luis potosi και σε πολλά άλλα φεστιβάλ αποσπώντας εξαιρετικές κριτικές.

 

Τι είναι τα Art Sessions: Σχήμα στο κενό

H AΡΣΙΣ Κοζάνης σε συνεργασία με το περιοδικό Together δημιούργησαν μία φυσική πλατφόρμα άμεσης επαφής και διάδρασης με στόχο την προβολή, διάδοση και ανάπτυξη των τεχνών και κάλεσαν καλλιτέχνες και καλλιτέχνιδες της ευρύτερης περιοχής να υποβάλουν τη δουλειά τους, ώστε να έχουν την ευκαιρία να την παρουσιάσουν στα ArtSessions: Σχήμα στο κενό!

Οι ενδιαφερόμενοι/ες μπορούν να υποβάλουν την αρχική πρόταση του έργου/πρότζεκτ που θα ήθελαν να αναπτύξουν κατά την παρουσίαση τους με e-mail: infokoz@arsis.gr και info@togethermag.gr, μέσω της σελίδων www.facebook.com/Arsis.Kozanis και www.facebook.com/togethermazi, αλλά και στο τηλέφωνο 2461049799.

Αtaxia school: Το δημοκρατικό σχολείο του βουνού

 Το δημοκρατικό σχολείο του βουνού (ataxia school) βρίσκεται στο Στείρι του Δήμου Διστόμου-Αράχοβας-Αντίκυρας του νομού Βοιωτίας, ένα μικρό χωριό στους πρόποδες του Ελικώνα, του «βουνού των μουσών», ενώ από την απέναντι πλευρά ξεκινά ο ορεινός όγκος του Παρνασσού, με τις μεγάλες εκτάσεις δάσους και από την πίσω πλευρά, σε κοντινή απόσταση, η θάλασσα του κορινθιακού κόλπου.

Μια ομάδα νέων ανθρώπων, με σπουδές σε θέματα εκπαίδευσης και ψυχολογίας και σημαντική δραστηριότητα σε συλλόγους και κοινά, αποφάσισαν να ιδρύσουν το δημοκρατικό σχολείο του βουνού βασισμένο στις αξίες της κοινότητας, της περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης και της δημοκρατίας των κοινών. Οι περισσότεροι με καταγωγή από το ιστορικό Δίστομο, γνωστό για τη ναζιστική θηριωδία στις 10 Ιουνίου 1944, έχουν ένα έντονα βιωματικό αίσθημα για τη δημοκρατία και την αλληλεγγύη, μέσα από την ιστορία του τόπου τους και των γονιών τους. Αυτό αποτελεί τον θεμέλιο λίθο του εγχειρήματος. Το κοινό αξιακό πλαίσιο, η στενή φιλική σχέση από παιδιά, με σπουδές και γνώσεις που απέκτησαν στα θέματα εκπαίδευσης, δείχνει μια συλλογικότητα έτοιμη από πριν και αυτό αποτελεί ισχυρή βάση για το όραμα ενός δημοκρατικού σχολείου.

Με τη μορφή κοινωνικής και συνεταιριστικής επιχείρησης (Κοιν.Σ.Επ.) το «Ataxia School – Δημοκρατικό Σχολείο του Βουνού» θα λειτουργεί από τον Σεπτέμβριο 2023 με άδεια από το υπουργείο Παιδείας και θα ξεκινήσει με τις τάξεις πρώτης, δευτέρας Δημοτικού καθώς και με προνήπιο και νήπιο. Με ισότιμη συμμετοχή των μελών, εκπαιδευτικών, μαθητών και γονέων, με ανοιχτές δημοκρατικές διαδικασίες και ανεξάρτητα από οποιαδήποτε επιθυμία ή στόχο για οικονομικό κέρδος.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.

Το φωτογραφικό έργο του Σάκη Δαζάνη και ο Σώτος Κουτσονάνος στο 4ο Art Session στο σπίτι της ΑΡΣΙΣ Κοζάνης

Τα Art Sessions παρουσιάζουν το φωτογραφικό έργο του Σάκη Δαζάνη!

Ημερομηνία// Πέμπτη, 06 Απριλίου

Τοποθεσία// Το σπίτι της ΑΡΣΙΣ Κοζάνης: Αγίου Χριστόφορου 6, Κοζάνη

Ώρα// 20:00

Η έκθεση θα πλαισιωθεί από live performance//drum set by Sotos Koutsonanos

Το 4o Art Session: Σχήμα στο κενό συνθέτει και μας μεταφέρει στον φωτογραφικό κόσμο του Σάκη Δαζάνη, ο οποίος θα παρουσιάσει και θα αναλύσει τον κεντρικό άξονα του έργου, την καλλιτεχνική διαδικασία, την τεχνοτροπία, τον τρόπο σκέψης του. Το σπίτι της ΑΡΣΙΣ Κοζάνης αλλάζει μορφή και μετατρέπεται σε γκαλερί τέχνης θέλοντας να ενστερνιστεί μια σύγχρονη αντίληψη για την τέχνη που είναι ανοιχτή σε όλους.

Ο Σάκης Δαζάνης:

Γεννήθηκε, μεγάλωσε και ζει στην Κοζάνη. Σπούδασε Μηχανικός Πληροφορικής και Υπολογιστών στο Πανεπιστήμιο Πατρών και ασχολείται με τη φωτογραφία τοπίου και ντοκουμέντου, ενώ ο δρόμος είναι μια αγάπη από παλιά.

Παρακολούθησε σεμινάρια φωτογραφίας από τους Jacob Aue Sobol, Πλάτωνα Ριβέλλη και Πάρη Πετρίδη.

ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ

της Ματίνας Τσικριτζή Μόμτσιου

Γεννήθηκα σε ένα σπίτι χωρίς κλειδαριές.

Υπήρχαν δυο ξύλινες πόρτες στις δυο άκρες μιας αυλής που φάνταζε τεράστια. Άνοιγαν νωρίς το πρωί, ένδειξη πως οι νοικοκυραίοι είχαν ξυπνήσει – όσο πιο νωρίς τόσο πιο νοικοκυραίοι. Και έκλειναν όταν μαζεύονταν τα παιδιά απ’ το σοκάκι, οι γυναίκες απ’ το χουρατά κι οι άντρες απ’ το καφενείο. Το δικό μας σπίτι όπως και πολλά άλλα ήταν και «πέρασμα», μπορούσαν δηλαδή εντελώς φυσικά οι άνθρωποι να περάσουν από τη μια μεριά και να βγουν από την άλλη, για να κόψουν δρόμο.

Κλειδιά δεν υπήρχαν. Έμπαινε ένας σύρτης στην εσωτερική πόρτα, και το «σίδερο» στις ξύλινες θύρες της αυλής, ένα είδος λοξής σιδερένιας αμπάρας.

Αυτά τα αμπαρώματα δεν προφύλαγαν φυσικά από επίδοξους επιδρομείς – ο καθένας μπορούσε να ριχτεί απ’ το ντβάρι. Δήλωναν απλά πότε άνοιγε το σπίτι προς την κοινωνία.

Αργότερα οι μεγάλες αυλές έγιναν δρόμοι. Ακόμα θυμάμαι τη φράση «του πήριν ου δρόμους» που έλεγαν οι τρανοί, περιγράφοντας την απώλεια του μεγαλύτερου μέρους της κατοικίας, και τον περιορισμό της σε κάτι μικρούς καγκελόφρακτους εξωτερικούς χώρους και σε δίπατα σπίτια με «πλάκα» μεταξύ των ορόφων. Και χαμηλά ταβάνια.

Τότε μπήκαν καινούργιες πόρτες που κλείδωναν με κλειδί, ένα και μοναδικό, το οποίο φυσικά στην αρχή έμενε πάντα απ’ όξω. Και εκεί το ξεχνούσαμε ακόμα κι όταν ήμασταν φευγάτοι όλοι από το σπίτι. Φώναζιν η μάνα μ! «Θα ρθούμι κι θα τουν βρούμι μέσα τουν κλέφτη! Χίλις φουρές σας είπα να κλειδώντι κι να του βάντι του κλειδί κάτ απ’ του πατάκ΄!». Φοβερή κρυψώνα! Και πρωτότυπη!

Ο μπαμπάς μας πάλι (με τουν Αργύρη πουλύ άρρουστον εκείνα τα χρόνια) είχε άλλη προσέγγιση. «Δεν βαριέσι! Άφκετι την ξικλείδουτη... Θάρρουμ μπαίνει κάνας κλέφτς κι τουν πέφτει τίπουτα!»

Κι ύστερα ήρθε η αντιπαροχή. Και μαζί της κατέφθασαν και τα «σοβαρά» τα κλειδιά, ένα για κάθε ένοικο, που τα έπαιρναν πλέον ακόμα και τα παιδιά στις τσέπες από τα μπουφάν. Και φυσικά τα έχαναν σε τακτά διαστήματα. Ποτέ δεν χάθηκαν τόσα κλειδιά στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Η εξέλιξη υπήρξε ραγδαία. Απ’ τα τρανά τα σιδερένια τα κλειδιά, στα μικρότερα τα χρυσαφί, μετά στα ασφαλείας, στις αλυσσίδες, ύστερα στους συναγερμούς, στις κάμερες...

Κι όλα αυτά για να μη μας πατήσν οι κλέφτις...

Τζάμπα κόπος, παιδιά.

Οι κλέφτες είναι ήδη μέσα στα σπίτια.

Δεν έχουν ανάγκη να μας τα διαρρήξουν.

Μας κλέβουν τα εισοδήματά μας κατευθείαν από τους χώρους όπου τα καταθέτουμε για να τα προστατεύσουμε.

Μας κλέβουν τον προσωπικό μας χρόνο ή τον κάνουν ανυπόφορο.

Μας κλέβουν την ηρεμία μας και την λίγη ελπίδα που μας είχε απομείνει για ένα βιώσιμο μέλλον.

Μας κλέβουν τις ζωές μας.

Κι εμείς κλειδώνουμε την πόρτα...

από https://www.facebook.com/photo/?fbid=10228843295734792&set=gm.6053653094748340&idorvanity=314575038656203