Οι σπόροι της Φατμέ.

Εχθές, 28 Δεκεμβρίου 2021, επισκεφτήκαμε την καλύβα της Φατμέ (καλύβα είναι το σπίτι στο βουνό) στα Πομάκικα χωριά της Ξάνθης. Στα τριάντα χρόνια (1991-2021) που μαζεύω παραδοσιακές ποικιλίες σπόρων αυτή ήταν η πιο εξτρίμ αποστολή. Ήμασταν στην καρδιά του χειμώνα, είχε πολύ λάσπη ο δρόμος, βροχή, πολύ ομίχλη, χαμηλά σύννεφα και χιόνι στις άκρες του δρόμου. Ήμασταν στα 1000 μέτρα υψόμετρο στην καρδιά της Ροδόπης, διασχίσαμε δάση οξιάς για να φτάσουμε στη μέση του πουθενά.

Αφορμή για το ταξίδι ήταν η εργασία – βίντεο για το Πελίτι – που κάνει ο γιος μου, Πέτρος Σαϊνατούδης, στην παρέα μας ήρθε μετά από μια σειρά συμπτώσεις και η Μαρία Τριανταφυλλίδου. Τους ευχαριστώ θερμά και τους δυο γι’ αυτό το υπέροχο ταξίδι.

Όταν ξεκίνησα να μαζεύω παραδοσιακές ποικιλίες σπόρων ποτέ δεν είχα φανταστεί τι θα γνώριζα.

Μπαίνοντας στην καλύβα, μας πήρε η μυρουδιά του καπνού που στέγνωναν. Αρμαθιές με καπνό κρεμώντας πάνω από το κεφάλι μας.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.

Ο Ρεζά Γκολαμί, ασυνόδευτος ανήλικος στη Λέσβο πριν 15 χρόνια, παρουσίασε το πρώτο του βιβλίο

Ήρθε στη Λέσβο στα 17 του χρόνια, «ασυνόδευτος ανήλικος πρόσφυγας» το 2006 με μια φουσκωτή βάρκα από τις απέναντι τουρκικές ακτές.

Ήρθε στη Λέσβο στα 17 του χρόνια, ”ασυνόδευτος ανήλικος πρόσφυγας” το 2006 με μια φουσκωτή βάρκα από τις απέναντι τουρκικές ακτές. Έμεινε στην περιβόητη ”Παγανή” και στη συνέχεια με ένα σημείωμα στο χέρι έφυγε στην Αθήνα. Τις προάλλες, 15 χρόνια μετά ο 32χρονος πια Ρεζά Γκολαμί, επέστρεψε στη Μυτιλήνη για να παρουσιάσει το πρώτο του βιβλίο, τις ”Χαμένες Ταυτότητες” που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ”Τόπος”.

Περήφανος σαν όλους τους πρόσφυγες που τα κατάφεραν πια, ο Ρεζά ύστερα από απορριπτικές αποφάσεις από την επιτροπή ασύλου και με προσωπικό αγώνα, πήρε πρώτα πολιτικό άσυλο το 2011 και μετά το 2016 την ελληνική υπηκοότητα. Ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή του στην Ελλάδα και πλέον είναι φοιτητής στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο στο Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων. Δούλεψε από το 2010 ως το 2015 ως μεταφραστής και διερμηνέας. Το 2012 εκλέχτηκε πρόεδρος της αφγανικής κοινότητας και από τότε αγωνίζεται για την ένταξη και για θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Κι όλα αυτά παράλληλα με ένα στέκι στα Εξάρχεια της Αθήνας που έφτιαξε εδώ και πέντε περίπου χρόνια αναπολώντας γεύσεις της παιδικής του ηλικίας. Ένα μαγαζί που πλέον είναι ένα από τα τοπόσημα της περιοχής.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.

Πάρος: Ένα βρέφος μεταξύ των θυμάτων του πολύνεκρου ναυαγίου

Τέταρτο ναυάγιο σκάφους μέσα σε λίγες ημέρες. •Επέβαιναν πρόσφυγες. •Τουλάχιστον 16 νεκροί μέχρι στιγμής. •Διασώθηκαν 63 άνθρωποι. •Σε εξέλιξη οι έρευνες.

Το τέταρτο ναυάγιο σκάφους στο οποίο επέβαιναν πρόσφυγες, μέσα σε λίγες ημέρες, σημειώθηκε το βράδυ της Παρασκευής, παραμονή Χριστουγέννων, στη θαλάσσια περιοχή βορειοδυτικά της Πάρου.

Σύμφωνα με πληροφορίες από το Λιμενικό, αυτή την ώρα βρίσκεται σε εξέλιξη ευρεία επιχείρηση έρευνας και διάσωσης προς εντοπισμό και διάσωση προσφύγων από αναποδογυρισμένο ιστιοφόρο σκάφος, στο οποίο πιθανότατα επέβαιναν 80 άτομα. Μέχρι στιγμής έχουν διασωθεί 63 άτομα (61 άνδρες και 2 γυναίκες), ενώ έχουν περισυλλεγεί τουλάχιστον 16 νεκροί (12 άνδρες 3 γυναίκες και ένα βρέφος). 

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.

Το μισογυνικό σκουπιδιαριό της trap

Σε μία κοινωνία όπου μετράμε ολοένα και περισσότερες γυναίκες-θύματα σεξισμού και μισογυνισμού, μήπως ήρθε η ώρα να μιλήσουμε σοβαρά για την trap;

---

Αφορμή για το κείμενό μου αποτέλεσε το άρθρο της φιλολόγου κ. Ειρήνης Πετρακάκη με τίτλο «Ο σεξισμός και ο μισογυνισμός ξεκινούν από τη μουσική που ακούν οι σημερινοί 13χρονοι», που αναρτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου στην ιστοσελίδα www.infokids.gr.

Στην τοποθέτησή της, η κ. Πετρακάκη επισημαίνει κάτι που πιθανότατα έχει περάσει από το μυαλό όλων μας, αλλά δεν έχει αναδειχθεί όσο θα έπρεπε σε μία εποχή όπου θρηνούμε ολοένα και περισσότερα τραγικά θύματα γυναικοκτονιών: την πολύ επικίνδυνη, μαζική επίδραση στα νέα αγόρια ενός είδους μουσικής που μέσω του σεξιστικού στίχου και εικόνας του προβάλλει τις γυναίκες «ως αποκλειστικά σκεύη ηδονής», προωθώντας συστηματικά «μία κουλτούρα βιασμού, πορνείας και φαλλοκρατίας, με γυναίκες πάντοτε διαθέσιμες, ως θέαμα και ως σάρκα, για άντρες εραστές-μαστροπούς, που τις “τιμούν” με σεξ και ακριβά δώρα».

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.

Φωτογραφίζοντας τέσσερα χρόνια για την ψυχική υγεία

Από τον Θοδωρή Νικολάου

Επιθυμώ να είμαι ειλικρινής απέναντι στους αναγνώστες του κειμένου και στους θεατές των φωτογραφιών μου.

Κυρίως απέναντι στους συνανθρώπους μας που έχουν σταθεί εμπρός στον φακό μου.

Αν μιλάω σε πρώτο ενικό, παραβιάζοντας την δημοσιογραφική αρχή που τοποθετεί τον  άνθρωπο και όχι τον δημιουργό σε πρώτο πλάνο, είναι γιατί ο κόσμος της ψυχικής υγείας δεν έχει φωνή.

Δεν του έχει δοθεί φωνή. 

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.

Μα όλο κι όλο της έκανα λίγα τσιμπιματάκια

Μεξικό, 1935. η Φρίντα Κάλο διαβάζει στις ειδήσεις για μια γυναικοκτονία. ξέφρενο, πολλαπλό μαχαίρωμα σ' ένα 'καθημερινό σπίτι'. ο γυναικοκτόνος σύζυγος απολογείται στο δικαστήριο λέγοντας "μα όλο κι όλο της έκανα λίγα τσιμπηματάκια!"
η Φρίντα αναπαριστά τη σκηνή και στρέφει τα βλέμματα στον θανάσιμο πόνο μιας άλλης γυναίκας. αντανακλά τη σφοδρότητα της βίας, καδράρει με ξύλο τον πίνακα και αφήνει το αίμα να ξεχυθεί μέχρι και στο κάδρο. μέχρι να το δει, μέχρι να συναισθανθεί, μέχρι να μιλήσει ο θεατής του έργου, που γίνεται έτσι μάρτυρας του εγκλήματος. η ίδια δεν ονομάζει απλώς τον πίνακα, αλλά ζωγραφίζει μέσα τον τίτλο του ως το άλλο ανεξίτηλο στοιχείο του εγκλήματος.

Unos Cuantos Piquetitos. Λίγα Τσιμπηματάκια.

https://www.facebook.com/photo?fbid=10219600178727279&set=a.10206532834371837

«Εκδικητική πορνογραφία»: Τι μπορεί να κάνει το θύμα για να προστατευθεί

Tο «revenge porn», η «εκδικητική πορνογραφία», δηλαδή, επανήλθε στην επικαιρότητα, αυτή τη φορά με, καθ' ομολογία, θύτη ένα προβεβλημένο πρόσωπο της showbiz, το πρώην, πλέον, μέλος της τηλεοπτικής ομάδας του «Ράδιο Αρβύλα», Στάθη Παναγιωτόπουλο και θύμα την πρώην σύντροφό του.

Όπως και ο ίδιος παραδέχθηκε δημοσίως, διακίνησε υλικό σεξουαλικού περιεχομένου, από την εποχή που είχε σχέση με την κοπέλα, σε πορνογραφικό ιστότοπο, χωρίς την συγκατάθεσή της, όπως ακριβώς είναι και ο ορισμός της «εκδικητικής πορνογραφίας». 

Σύμφωνα με τον ορισμό από Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο για την Ισότητα των Φύλων (EIGE), η μη συναινετική πορνογραφία (που συχνότερα αναφέρεται ως «εκδικητική πορνογραφία») περιλαμβάνει τη διανομή στο διαδίκτυο φωτογραφιών ή βίντεο σεξουαλικού περιεχομένου χωρίς τη συγκατάθεση του ατόμου που εμφανίζεται στις εικόνες. Συμβαίνει συχνά δράστης να είναι ο πρώην σύντροφος που στόχο έχει την διαπόμευση ως αντίποινα για τον τερματισμό μιας σχέσης. Ωστόσο, οι δράστες δεν είναι απαραίτητα σύντροφοι ή πρώην σύντροφοι και το κίνητρο δεν είναι πάντα η εκδίκηση.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.