Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2017

Ένα


Ένα

της Μαρίας Ορτουλίδου
Ένα κενό χαρτί
μία καρέκλα που παίζει με τις σκιές
η άδεια πλευρά στο κρεβάτι
οι εφιάλτες που δεν βρίσκουν παρηγοριά σε μία αγκαλιά.
Χέρια αδειανά
κορμιά που δεν αναστενάζουν από οργασμούς.
Ασφυξία μέσα στο πλήθος.
Βήματα χωρίς σιγουριά
αποφάσεις δίχως φίλους.
Επιστολές ερωτικές θαμμένες στο συρτάρι
λέξεις φυλακισμένες πίσω απ’τα χείλη.
Μονό σερβίτσιο στο τραπέζι
ένα παλτό
κι ένα ζευγάρι παπούτσια
το βάζο που δε γέμισε ποτέ με λουλούδια.
Οι δείκτες του ρολογιού κινούνται
μα η ώρα δεν περνά.
Κοιτάζεις από το παράθυρο τη ζωή.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου