Δανία: Ψηφίστηκε η κράτηση των ανεπιθύμητων προσφύγων σε νησί

Tο δανέζικο κοινοβούλιο υπερψήφισε σήμερα τον προϋπολογισμό του 2019, στον οποίο περιλαμβάνεται και η πρόταση να κρατούνται πρόσφυγες και ξένοι ποινικοί σε ένα μικρό νησί.
Το σχέδιο προκάλεσε την κριτική από τον επικεφαλής των Ηνωμένων Εθνών για τα ανθρώπινα δικαιώματα και θεωρείται από πολλούς ότι αποτυπώνει την ολοένα και αυστηρότερη στάση της Δανίας σε ό,τι αφορά τη μετανάστευση.

«Ο κόσμος θεωρεί ότι δεν είναι αυτό η λύση στα πραγματικά προβλήματα», δήλωσε πριν από την ψηφοφορία ο Μίχαελ Σμεντ, δήμαρχος της Βόρντινγκμποργκ όπου βρίσκεται το νησί.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.

Πενήντα τέσσερα παλαιστίνια παιδιά νεκρά από τις ισραηλινές δυνάμεις κατοχής το 2018

Σύμφωνα με έκθεση ομάδας ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι ισραηλινές δυνάμεις κατοχής σκότωσαν 54 παλαιστίνια παιδιά από τις αρχές του 2018.

Η έκθεση που δημοσιεύθηκε από το Κέντρο Μελετών και Τεκμηρίωσης Abdullah al-Hurani αναφέρει ότι 44 παιδιά έχασαν τη ζωή τους στις  διαδηλώσεις για τη «Μεγάλη Πορεία της Επιστροφής» στη Γάζα, και ότι οι ισραηλινές δυνάμεις εξακολουθούν να κρατούν τις σορούς των τριών εξ αυτών.

Το Κέντρο επιβεβαίωσε ότι τα παιδιά που σκότωσαν με αληθινά πυρά οι  ισραηλινοί ελεύθεροι σκοπευτές παραβρίσκονταν σε ειρηνικές διαδηλώσεις και δεν αποτελούσαν απειλή για αυτούς.
Κατά την ίδια περίοδο, οι ισραηλινές δυνάμεις συνέλαβαν 900 παλαιστίνια παιδιά στη Δυτική Όχθη και την Ιερουσαλήμ, από τα οποία τα 230 περίπου εξακολουθούν να κρατούνται σε ισραηλινές φυλακές.

Το Κέντρο Abdullah al-Hurani αναφέρει ότι οι συστηματικές παραβιάσεις των δικαιωμάτων των παλαιστινίων παιδιών από το Ισραήλ δεν έχουν τέλος. Τονίζει επίσης πως η πιο πρόσφατη υψηλή ποινή επιβλήθηκε στον 17χρονο Ayham Sabbah. Πριν λίγες μέρες, το στρατοδικείο Οφέρ του Ισραήλ καταδίκασε τον Ayham Sabbah σε 35 χρόνια φυλάκιση και του επέβαλε πρόστιμο ενός εκατομμυρίου σέκελ για υποτιθέμενη απόπειρα μαχαιρώματος το 2016.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.

Casa di Santa-90’s Party: Γεμίζουμε το Casa με δώρα για τα παιδιά της πόλης

Το party αυτών των Χριστουγέννων είναι στο Casa downtown bar, είναι 90's και είναι αυτήν την Παρασκευή 21 Δεκεμβρίου, μετά τις 20:00.

Σας περιμένουμε να ακούσουμε τραγούδια που αγαπήσαμε, από την ξένη και ελληνική σκηνή, να χορέψουμε και να περάσουμε όμορφα.

Και επειδή τις γιορτές (και όχι μόνο) όλα τα παιδιά περιμένουν κάποιο δωράκι, όποιες και όποιοι μπορείτε, προαιρετικά, φέρτε ένα δώρο, το οποίο θα φροντίσουμε να φτάσει σε όλα τα παιδιά της πόλης.

Δεν έχει σημασία η αξία του, η αλληλεγγύη είναι που μετράει!!!

Τα παιδιά του Casa στο τέλος του party θα αφήσουν ένα ποσό από τα έσοδα της βραδιάς, για να αγοραστούν και επιπλέον δώρα.

Οπότε πιείτε όσο μπορείτε, είναι για καλό!!!!

Υ.Γ. θυμηθείτε το δωράκι να είναι παιχνίδι, να είναι τυλιγμένο και να έχει απ΄έξω  μια καρτούλα που να γράφει την ηλικία του παιδιού

Υ.Υ.Γ. θα ξεφαντώσουμε και θα περάσουμε τέλεια

Υ.Υ.Υ.Γ. θα γεμίσουμε το Casa με δώρα και παιχνίδια

Σας περιμένουμε!!!

18 Δεκεμβρίου: Παγκόσμια Ημέρα Μετανάστευσης

18 Δεκέμβρη, παγκόσμια ημέρα του μετανάστη… Ημέρα του μετανάστη που ήρθε σήμερα από τη Συρία (που σήμερα βομβαρδίζεται από πολλές διαφορετικές δυνάμεις και χώρες) και αλλού. Αλλά και δική μας μέρα, μιας και είμαστε πρόγονοι μεταναστών κι επιπλέον πολύ πιθανό να έρθουμε οι ίδιοι και οι ίδιες σε αυτή τη θέση. Οι «από πάνω» σπέρνουν τον ρατσισμό ανάμεσά μας για να μας διαιρούν και να μας καταπιέζουν πιο αποτελεσματικά.Δεν θέλουν να συνειδητοποιήσουμε τα κοινά μας συμφέροντα και να παλέψουμε απέναντί τους ενωμένοι.

Η έλλειψη σφαιρικής αντίληψης της κατάστασης και το εμπόριο «πατριωτισμού» οδηγεί ανθρώπους να υιοθετούν τελείως λάθος επιχειρήματα που προωθεί το σύστημα και η Ακροδεξιά: «οι ξένοι μας παίρνουν τις δουλειές» , «αυξάνουν την εγκληματικότητα», «να μείνουν στη χώρα τους να πολεμήσουν». Από μια τέτοια σκοπιά δεν έχουμε να κερδίσουμε τίποτα. Ας αφαιρέσουμε τις ταμπέλες που ταυτίζουν τους μετανάστες με την ανεργία και την εγκληματικότητα κι ας μπούμε στη θέση τους. Για τις οικογένειες αυτές ο ξεριζωμός ήταν μονόδρομος.

Διαβάστε περισσότερα: https://www.kar.org.gr/2016/12/16/18-dekemvriou-pagkosmia-imera-metanastefsis/?fbclid=IwAR1JOjZe15P0Ar6cOOu1_tCxKQXWwtAF_mpFuqCwnRiFxeT7ptcKAlDuXuc 

Σιντόια Μπράουν: βιασμένη, κακοποιημένη, καταδικασμένη σε ισόβια φυλάκιση

Η ιστορία της Σιντόια Μπράουν δεν είναι καινούρια. Πριν από δεκατέσσερα χρόνια, όταν ήταν 16 χρονών, σκότωσε αμυνόμενη έναν από τους πολλούς άντρες που την είχαν κακοποιήσει σωματικά και σεξουαλικά. Καταδικάστηκε αργότερα σε ισόβια φυλάκιση, χωρίς να δικαιούται να κάνει αίτηση αποφυλάκισης πριν περάσουν τουλάχιστον 51 χρόνια, όταν δηλαδή θα είναι 67 ετών! Αυτό που έχει προστεθεί στην ιστορία της, είναι το μεγάλο κύμα υποστήριξης της που αναπτύσσεται το τελευταίο διάστημα, οι ηλεκτρονικές πλατφόρμες συλλογής υπογραφών για την απελευθέρωσή της, οι προσπάθειες του δικηγόρου της, Χιούστον Γκόρντον που παλεύει για μια νέα δίκη, αλλά και τα οργισμένα σχόλια για την «τυφλή» δικαιοσύνη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Σε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σχόλια, ένας άντρας, μέλος της μουσουλμανικής κοινότητας αναφέρει:

«Λευκός πλούσιος άντρας βιάζει πενήντα ανήλικα κορίτσια. 13 μήνες φυλακή με καθημερινή δωδεκάωρη άδεια.

Λευκός πλούσιος άντρας βιάζει πεντάχρονο κορίτσι. 90 μέρες σε κατ οίκον περιορισμό.

Λευκός αστυνομικός βιάζει γυναίκα η οποία φοράει χειροπέδες. 90 μέρες φυλακή.

Έγχρωμη έφηβη υπερασπίζεται τον εαυτό της από βιαστή. 51 χρόνια φυλακή».

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.

Το εργοστάσιο που παράγει... αλληλεγγύη

Συντάκτης: 

Κωστής Ρούσσος*, Βαγγέλης Βραγοτέρης**, Χάρης Μαλαμίδης***

Με την ίδρυση ενός συνεταιρισμού, κίνηση απαραίτητη για να αποκτήσει το εγχείρημα νομική μορφή, το «εργοστάσιο χωρίς αφεντικά» μετατρέπεται σταδιακά σε πηγή αξιοπρέπειας, ισότιμων εργασιακών σχέσεων και αμοιβών που διασφαλίζουν την επιβίωση των μελών του συνεταιρισμού.

Δεν είναι η πρώτη φορά που το ανακτημένο εργοστάσιο της ΒΙΟ.ΜΕ. στη Θεσσαλονίκη γίνεται αντικείμενο επιστημονικής μελέτης, ντοκιμαντέρ, βιβλίου, ημερίδας. Αυτή τη φορά, όμως, είναι οι ίδιοι οι εργαζόμενοι στη ΒΙΟ.ΜΕ., που σε συνεργασία με δύο Ελληνες υποψήφιους διδάκτορες αναλαμβάνουν όχι απλώς να συστήσουν το εγχείρημα στο αγγλόφωνο κοινό, αλλά να επικεντρώσουν σε αυτό που θεωρούν ως βασική του καινοτομία: Το μοντέλο της «από κοινού εργασίας» -Το άρθρο δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο αγγλικό ριζοσπαστικό περιοδικό Τhe New Pretender και παρουσιάζεται στην «Εφ.Συν.» σε μετάφραση των ίδιων των συγγραφέων. 

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.

Ο Ηλίας Πετρόπουλος δεν ήταν ένας ακόμη Μπουκόφσκι

Κώστας Μανιάτης

Σαν χθες γεννήθηκε ο αιρετικός συγγραφέας που σκόρπισε τις στάχτες του στον υπόνομο (κυριολεκτικά).

"Προτιμώ έναν γνήσιο Δολοφόνο από έναν επιτυχημένο γιατρό. Το ότι ένας Δολοφόνος μπορεί, ταυτόχρονα, να ’ναι ένας γλυκύτατος άνθρωπος είναι γνωστόν τουλάχιστον από την εποχή που ο Ντοστογιέβσκι εδημοσίευσε το Έγκλημα και Τιμωρία. Η αστική κοινωνία αυτοθαυμάζεται. Ο Δολοφόνος, ο Πούστης, ο Κλέφτης, η Πουτάνα, σπάνε τον καθρέφτη".

Τον Ηλία Πετρόπουλο τον γνώρισα κάνοντας την πτυχιακή μου εργασία πάνω στα ρεμπέτικα. Και λέγοντας "τον γνώρισα", εννοώ έμαθα γι’ αυτόν, διάβασα γι’ αυτόν και ύστερα διάβασα και κάποια απ’ τα βιβλία του. Από κοντά δεν θα μπορούσα να τον γνωρίσω, είχε πεθάνει 3 χρόνια πριν αποφασίσω ότι πρέπει να σταματήσω να κοροϊδεύω τον κόσμο και να πάρω πτυχίο. Είχε πεθάνει το 2003 στο Παρίσι, όπου ζούσε αυτοεξόριστος – καμία σχέση με την αστεία αυτοεξορία τύπου Καραμανλή – και τελευταία του επιθυμία ήταν να σκορπίσουν τις στάχτες στον υπόνομο.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.