Δευτέρα, 21 Ιουλίου 2014

Σου γράφω Κυριακή

Του Μάριου Διονέλλη

Δε δουλεύω κανονικά, εσύ με έβαλες να το κάνω. Όχι το αφεντικό μου.

Εσύ που δεν αντέχεις μια μέρα χωρίς να καταναλώσεις. Εσύ που μέχρι σήμερα δεν μπορούσες να ψωνίσεις Κυριακή, επειδή οι άλλοι δε δουλεύανε. Εσύ, που δε ρώτησες σε κανένα από τα μαγαζιά που πήγες σήμερα αν την πληρώνονται όπως πρέπει την Κυριακή τους οι άνθρωποι που ήταν εκεί για να σε εξυπηρετήσουν.

Δεν έχεις καμία δικαιολογία. Απλά κάνεις πως δεν καταλαβαίνεις. Βολεύτηκες με το ρόλο του καταναλωτή (όπως και του ψηφοφόρου) και πήγες σήμερα στο σούπερ μάρκετ και στο πολυκατάστημα επειδή έτσι σε βολεύει. Επειδή ακόμα και την Κυριακή βρίσκεις πιο εύκολα την ευχαρίστηση στην κατανάλωση αντί να κάτσεις σαν τον άνθρωπο να χαλαρώσεις ή να πας μια βόλτα με τα παιδιά σου. Αγοράζεις ακόμα και σήμερα Κυριακή. Λες και θα σταματήσεις να αναπνέεις όταν θα σταματήσεις να αγοράζεις.

Κάτι θες να πεις σε όλους μας. Πως δε σε νοιάζει, πως σημασία έχει να εξυπηρετηθείς εσύ και τίποτε άλλο, πως πρέπει να λειτουργήσει η αγορά, πως “δεν είναι δυνατόν να παρεμποδίζουν οι διαδηλωτές τους πελάτες”, όπως λένε τα δελτία ειδήσεων.

Και μετά έρχονται και τα υπόλοιπα που έμαθες να ξεφουρνίζεις τα τελευταία χρόνια: Πως “εδώ που φτάσαμε το Μνημόνιο ήταν ευλογία”, πως “μαζί τα φάγαμε”, πως “έχουμε όλοι ευθύνη επειδή δε δουλεύαμε”…

Βουλιάζεις όλο και βαθύτερα στο καρότσι με τα απορρυπαντικά και ντρέπεσαι να κοιτάξεις στα μάτια αυτούς που διαδηλώνουν απέξω όταν εσύ βγαίνεις κυριακάτικα με τις τσάντες.

Δε δίνεις δεκάρα για αυτούς που έλειπαν σήμερα από κυριακάτικο τραπέζι τους μόνο και μόνο για να προσθέσεις εσύ λίγη μαγιονέζα στο δικό σου.

Αρνείσαι να καταλάβεις πως αύριο θα είναι κάποιος δικός σου που θα λείπει από το κυριακάτικο τραπέζι. Μεθαύριο θα είσαι εσύ ο ίδιος επειδή ο ανταγωνισμός που προσκυνάς θα απαιτήσει να λείψεις και εσύ. Και θα φτάσεις πάλι, εκεί που ήσουν ακριβώς, να μην μπορείς να ψωνίσεις την Κυριακή.

Επειδή θα δουλεύεις.

Πηγή: CandiaNews

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου